Koherencja w praktyce
Pojęcie koherencji oznacza w fizyce zjawisko spójności fal powstałych w wyniku nakładania się (interferencji) dwóch lub więcej fal (7). Natomiast w fizjologii dotyczy sytuacji, gdy funkcje dwóch lub większej liczby układów ciała, jak np.: układu sercowo-naczyniowego (rytmu bicia serca) i układu oddechowego (rytmu oddechowego), działają na tej samej częstotliwości. W ocenie Rollina McCraty’ego, dyrektora naukowego Instytutu HeartMath, koherencja serca i mózgu występuje u osób skupionych na odczuwaniu pozytywnych emocji, takich jak miłość, wdzięczności i wzruszenie (8).
Obserwacje własne pozwoliły dojść do wniosku, że osoby wykonujące techniki treningu koherencji serca i mózgu w określonym momencie potrafiły bez problemu osiągnąć ten stan, natomiast w innym miały z tym problemy. Skłoniło to do poszukiwań czynnika zakłócającego.
Około 10-letnie doświadczenie zdobyte podczas prowadzenia szkoleń z mikrokinezyterapii, jak również Funkcjonalnej Terapii Trzewi, gdzie jednym z najważniejszych elementów szkolenia jest nauka czucia ciała osoby przyjmującej zabieg, pozwoliły dojść do określonych wniosków. W ocenie własnej, podstawowymi przyczynami blokującymi odbiór odczuć haptycznych z ciała pacjenta są: niepewność i lęk (wynikające bardzo często z niezrozumienia technik terapeutycznych), intensywny proces myślenia (szczególnie u tych, którzy próbują „zrozumieć” proces czucia) oraz nadmierna gadatliwość w trakcie zabiegu. Stwierdzeniu, czy dana osoba w danym momencie myśli, czy odczuwa, pomaga między innymi obserwacja jej twarzy i oczu. U osoby, która się boi, twarz jest sztywna, a oczy rozbiegane. Osoba skoncentrowana na myśleniu ma twarz i oczy skupione. Natomiast u osoby będącej w stanie koherencji serca i mózgu twarz jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
