Ocena skuteczności rehabilitacji pooperacyjnej u pacjentów z zespołem cieśni kanału nadgarstka
Leczenie zespołu cieśni nadgarstka
Leczenie zespołu cieśni kanału nadgarstka można prowadzić zarówno zachowawczo, jak i operacyjnie. Leczenie operacyjne polega na odbarczeniu nerwu pośrodkowego poprzez przecięcie więzadła poprzecznego nadgarstka (troczka zginaczy). Zabieg ten może być wykonywany za pomocą różnych technik:
- metoda otwarta – troczek jest przecinany pod kontrolą wzroku. Najczęstsze powikłania wczesne to: niecałkowite przecięcie troczka, uszkodzenie nerwu pośrodkowego, niezamierzone przekroczenie kanału Guyona. Z kolei powikłania późne to: tkliwość blizny, utrata siły chwytu i ból ręki,
- metoda endoskopowa – wymaga specjalnego instrumentarium i toru wizyjnego umożliwiającego bezpośredni wgląd w pole operacyjne i przecięcie więzadła poprzecznego pod kontrolą wzroku. Operację można przeprowadzić z jednego lub dwóch dostępów. Najczęstsze powikłania to: parestezje w obrębie nerwu pośrodkowego lub łokciowego, niecałkowite przecięcie troczka, przecięcie ścięgien mięśni zginaczy, uszkodzenie tętniczego łuku dłoniowego,
- metoda krótkich cięć – najmłodsza z technik polega na przecięciu troczka z dwóch cięć (podłużnego na śródręczu i poprzecznego w nadgarstku lub z jednego cięcia podłużnego na śródręczu (13, 14).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



