Ocena skuteczności rehabilitacji pooperacyjnej u pacjentów z zespołem cieśni kanału nadgarstka
Leczenie zespołu cieśni nadgarstka
Leczenie zespołu cieśni kanału nadgarstka można prowadzić zarówno zachowawczo, jak i operacyjnie. Leczenie operacyjne polega na odbarczeniu nerwu pośrodkowego poprzez przecięcie więzadła poprzecznego nadgarstka (troczka zginaczy). Zabieg ten może być wykonywany za pomocą różnych technik:
- metoda otwarta – troczek jest przecinany pod kontrolą wzroku. Najczęstsze powikłania wczesne to: niecałkowite przecięcie troczka, uszkodzenie nerwu pośrodkowego, niezamierzone przekroczenie kanału Guyona. Z kolei powikłania późne to: tkliwość blizny, utrata siły chwytu i ból ręki,
- metoda endoskopowa – wymaga specjalnego instrumentarium i toru wizyjnego umożliwiającego bezpośredni wgląd w pole operacyjne i przecięcie więzadła poprzecznego pod kontrolą wzroku. Operację można przeprowadzić z jednego lub dwóch dostępów. Najczęstsze powikłania to: parestezje w obrębie nerwu pośrodkowego lub łokciowego, niecałkowite przecięcie troczka, przecięcie ścięgien mięśni zginaczy, uszkodzenie tętniczego łuku dłoniowego,
- metoda krótkich cięć – najmłodsza z technik polega na przecięciu troczka z dwóch cięć (podłużnego na śródręczu i poprzecznego w nadgarstku lub z jednego cięcia podłużnego na śródręczu (13, 14).
Leczenie zachowawcze to:
- farmakoterapia (niesteroidowe leki przeciwzapalne, suplementacja witaminą B6, steroidoterapia, diuretyki),
- unieruchomienie kończyny górnej (za pomocą ortezy dłoniowej lub szyny gipsowej przedramiennej),
- fizjoterapia (2, 4).
Wskazaniami do leczenia zachowawczego są: łagodna postać choroby (dolegliwości nie są uciążliwe, występują okresowo i ustępują same bądź występują tylko pod wpływem pewnych czynników), początkowy okres choroby (1.-2. miesiąc), ZCN [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




