Znaczenie wczesnej pionizacji w rehabilitacji poudarowej

Bardzo wczesna mobilizacja

Termin „bardzo wczesna mobilizacja” oznacza aktywność poza łóżkiem (siedzenie, stanie, chodzenie) trzy razy częstszą niż zwykle – w ciągu 24 godz. od wystąpienia udaru. Jest ona zazwyczaj realizowana przez fizjoterapeutów lub pielęgniarki. Po raz pierwszy termin VEM został użyty przez Julię Bernhardt i wsp. w 2006 roku. W swoim systematycznym przeglądzie badań opublikowanym w 2009 roku w bazie Cochrane Bernhard i wsp. zdefiniowali oni VEM jako „każdą interwencję realizowaną w celu skrócenia czasu od wystąpienia udaru do pierwszej mobilizacji (pierwszy epizod poza łóżkiem) oraz zwiększenie aktywności fizycznej poza łóżkiem (np. udział w czynnościach życia codziennego – ADL – takich jak: siadanie w łóżku, stanie, chodzenie, korzystanie z toalety)”. Rozważano każdą formę bardzo wczesnej mobilizacji, niezależnie od liczby i dyscypliny personelu oraz dawkę lub czas trwania interwencji. Wyniki randomizowanego kontrolowanego badania AVERT (2008-2014) wykazały, że VEM jest bezpieczna i wykonalna, ze znaczącym pozytywnym wpływem na powrót do normalnego chodu (co najmniej 50 m bez asysty), z dobrym rokowaniem co do powrotu funkcji (według [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas