Biologiczne podstawy masażu

Zachowanie homeostazy jest możliwe dzięki integracji między układem nerwowym, hormonalnym a układem ruchu, a także między innymi układami, jak chociażby układ krwionośny. Zatem równowaga wewnętrzna jest możliwa jedynie dzięki stałości i kompleksowości organizacji morfologicznej, czyli strukturalnej. Pozwala to na zachowanie homeostazy na poziomie molekularnym – odpowiednia budowa łańcucha polipeptydowego w kolagenie czy elastynie; komórkowym – elastyczność cytoszkieletu, która pozwala na utrzymanie organelli komórkowych w odpowiednim miejscu czy zapewnienie prawidłowego transportu w wypustkach komórek nerwowych; tkankowym – odpowiednia budowa powięzi i przegród międzymięśniowych, które rozkładają napięcie w organizmie i utrzymują ciało w zintegrowanej całości; oraz narządowym – odpowiednia budowa przepony, dzięki której zwiększona jest objętość klatki piersiowej podczas wdechu, a także regulowane jest ciśnienie w jamie brzusznej (6). Tym samym zachowanie odpowiedniego układu przestrzennego na wszystkich poziomach pozwala zachować homeostazę strukturalną. Dlatego każda, nawet najmniejsza zmiana już na poziomie molekularnym skutkuje rozpoczęciem procesów kompensacyjnych w organizmie na różnych poziomach organizacji: subkomórkowym, komórkowym, tkankowym i narządowym jednocześnie (1).

Jakie znaczenie dla mechanizmów odpowiedzialnych za utrzymywanie homeostazy strukturalnej ma [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas