Ból – ocena natężenia i metody postępowania
Ból, zgodnie z definicją Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu, jest odczuwanym subiektywnie przykrym i negatywnym wrażeniem zmysłowym i emocjonalnym. Przyczyną bólu mogą być bodźce uszkadzające tkankę lub zagrażające uszkodzeniu. Ponieważ ból jest uczuciem subiektywnym, to działanie tych samych czynników może być odczuwane w różny sposób – jako ból bardzo silny, silny lub niewielki, a nawet, jak zdarza się to w polineuropatiach cukrzycowych, może wystąpić jego brak.
Ból jest istotnym czynnikiem stymulującym poszukiwanie przez cierpiącego drogi do jego usunięcia. Usunięcie bólu może odbywać się na poziomie autoterapii lub terapii przez celowane działania medyczne. Ocena natężenia bólu w związku z jego subiektywnością nie jest łatwa. Aby przybliżyć obiektywizację intensywności bólu, wprowadzono kilka metod opartych na jego subiektywnym przypisaniu skalom numerycznym lub, zwłaszcza dla dzieci, obrazkowym. Umożliwiają one nie tylko porównanie bólu w jednostkach chorobowych dla różnych pacjentów, ale także ocenę skuteczności terapii u jednego chorego. Najczęściej w medycynie i fizjoterapii używana jest skala VAS (Visual Analog Scale).
Skala ta ma 10 punktów oceny, w której 10 to ból nie do wytrzymania, a 0 jest jego brakiem. Inną formą, często przyjętą w stosunkach międzyludzkich, jest forma werbalna opisywana pięcioma stopniami:
- brak bólu,
- słaby ból,
- umiarkowany ból,
- silny ból,
- ból nie do zniesienia.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
