Choroba Huntingtona – schemat postępowania fizjoterapeutycznego. Cz. II
Ćwiczenia gibkości i utrzymywanie prawidłowego zakresu ruchu oraz korekcja postawy
U pacjentów z HD wykształca się zazwyczaj ustawienie zgięciowe sylwetki. Chorzy mają tendencję do nadmiernej kifozy piersiowej oraz tyłopochylenia miednicy. Długotrwałe przebywanie w takiej pozycji powoduje: dysbalans mięśniowy, ograniczenia ruchomości określonych stawów, zmniejszenie gibkości oraz dolegliwości bólowe. Na nieprawidłową postawę wpływa także mała aktywność fizyczna, a w późniejszych etapach choroby sztywność (3).
Najczęściej dochodzi do skracania się i przykurczy mięśni: piersiowego większego i mniejszego, zębatego przedniego, przedniego aktonu naramiennego, obojczykowo-mostkowo-sutkowego, pochyłego przedniego, prostego i skośnego zewnętrznego brzucha, kulszowo-goleniowych, zginaczy biodra (6).
W celu utrzymania prawidłowej długości mięśni stosowane są: stretching, autostretching, techniki energetyzacji mięśni, techniki manualne, masaż (5).
Trening równowagi i koordynacji
Badania Cruickshanka i wsp. przeprowadzone na 62 chorych z HD dowodzą, że stopień zaawansowania schorzenia, niska siła mięśniowa kończyn dolnych, zaburzenia poznawcze i wykonawcze znacząco wpływają na zdolność utrzymania równowagi (7).
Nadrzędnym celem treningu równowagi u osób z HD jest zmniejszanie ryzyka upadku. Z tego względu niezwykle ważne podczas usprawniania jest dostosowanie poziomu trudności tak, aby dane zadanie było wyzwaniem, ale nie stanowiło zagrożenia. W zależności od stopnia zaawansowania schorzenia, deficyty równoważne i skłonność do upadków są różne. Należy bezwzględnie zapewnić podczas ćwiczeń bezpieczeństwo pacjenta (5).
Ćwiczenia równoważne należy prowadzić według [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
