Ciągła terapia nerkozastępcza pacjenta oddziału intensywnej terapii
Dostęp naczyniowy
Prowadzenie TNZ wymaga uzyskania dostępu naczyniowego. Uzyskuje się go poprzez założenie kaniuli do żyły centralnej. Ponieważ jest to jeden z kluczowych elementów wpływających na rehabilitację ruchową, każdy fizjoterapeuta powinien być zaznajomiony z problematyką dostępu naczyniowego wykorzystywanego do leczenia.
Żyły centralne to takie, które bezpośrednio uchodzą do żył głównych (górnej lub dolnej), a te z kolei do serca. Preferowanym miejscem dostępu jest żyła szyjna wewnętrzna prawa, zarówno z perspektywy lekarza, fizjoterapeuty, jak i samego pacjenta – obecność kaniuli nie utrudnia bowiem ruchów kończyn. Miejsce to cechuje również najmniejsze ryzyko występowania zakrzepicy. Żyła udowa bywa naczyniem z wyboru u pacjentów w cięższym stanie (10). Jest to naczynie o szerokim przekroju, stałym przebiegu, zatem cechuje je prosty, łatwy dostęp. Żyła podobojczykowa jest zarezerwowana dla pacjentów w stanie krytycznym – jako jedyna z opisywanych żył ma zachowane światło w stanach ciężkiej hipowolemii, jednak ze względu na liczne niepożądane cechy (zwiększone ryzyko zakrzepicy wokół kaniuli, możliwość zwężenia następczego naczynia, utrudniony dostęp ze [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
