Diagnostyka fizjoterapeutyczna stosowana w dyskinezie łopatki

Badanie palpacyjne

Badanie palpacyjne pozwala nam na dokładniejszą ocenę momentu włączenia się do ruchu odwodzenia łopatki, niż ma to miejsce w przypadku oceny wzrokowej. Ta technika pozwala nam także zaobserwować różnice w ruchomości jednej strony względem drugiej. Pod palcami możemy także poczuć, czy dany ruch wykonywany jest płynnie, czy też skokowo, a także czy występuje drżenie mięśni. 

Dla oceny palpacyjnej łopatki dłonie ustawiamy tak, aby palce II-IV znalazły się na grzebieniu łopatki, a kciuk na brzegu przyśrodkowym łopatki (fot. 1). Prosimy pacjenta o odwiedzenie kończyn górnych z wyprostowanymi łokciami, a następnie ich opuszczenie. Początkowo pacjent wykonuje ruch czynny, a następnie z niewielkim oporem, np. z ciężarkiem. 

Badanie to wykonujemy dla dwóch stron jednocześnie, dlatego ważne jest, aby pacjent potrafił unosić ramiona z taką samą prędkością. Z tego powodu warto przed badaniem poćwiczyć z pacjentem przed lustrem jednoczesne unoszenie obu ramion (3, 5). 

Do badania palpacyjnego zaliczyć także możemy diagnostykę stosowaną w terapii manualnej. Terapeuta może zbadać wszystkie ruchy łopatki na klatce piersiowej, czyli: unoszenie i opuszczanie, odwodzenie i przywodzenie oraz rotację zewnętrzną. 

Podczas manualnego badania ruchomości łopatki pacjent leży na boku przeciwnym do badanego, a terapeuta staje od przodu pacjenta tak, aby obiema dłońmi objąć łopatkę. Jedną dłonią terapeuta obejmuje kąt dolny łopatki, natomiast drugą ręką obejmuje łopatkę, od góry dociskając dłoń do brzegu górnego łopatki (fot. [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas