Fizjoterapia onkologiczna
Specyfika leczenia i rehabilitacji
Specyfika choroby nowotworowej i jej leczenia, które z reguły ma charakter skojarzony, łączący wiele metod oraz zmiana stylu życia, a zwłaszcza znaczne ograniczenie aktywności fizycznej przez wiele miesięcy powoduje, że u tych chorych ryzyko zakrzepicy żylnej jest 2-3-krotnie wyższe niż u chorych nieleczonych z powodu chorób nowotworowych. Wykazano także ścisły związek niskiej wydolności fizycznej nieprzekraczającej 50-60% wartości należnych maksymalnego poboru tlenu z dużą częstością pooperacyjnych powikłań chorych leczonych z powodu raka płuca, a także istotne obniżenie ryzyka pooperacyjnej śmiertelności chorych aktywnych fizycznie w okresie przedoperacyjnym. Dlatego w standardach rehabilitacji w onkologii coraz częściej zalecane są pomiary aktywności i wydolności fizycznej. Poza tym około 50% chorych leczonych z powodu chorób nowotworowych wykazuje zaburzenia czynności układu oddechowego, które stanowią poważne ryzyko płucnych powikłań pooperacyjnych. Dlatego w przypadku natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej poniżej 80% wartości należnych wskazane jest wykonanie próby wysiłkowej.
Rehabilitacja w onkologii powinna przygotowywać chorego do leczenia, przeprowadzić go bezpiecznie przez ten okres oraz wspomagać jak najszybszy powrót do pełnej aktywności życiowej, zmniejszając ryzyko nawrotu choroby i przedwczesnej śmierci. Najpełniej zadania te realizują ćwiczenia fizyczne, które są podstawą rehabilitacji w onkologii, co wynika z ich specyficznego oddziaływania na organizm człowieka, którego nie można zastąpić innymi metodami. Powinny być one stosowane u wszystkich chorych, niezależnie od rodzaju nowotworu i stopnia jego zaawansowania oraz metody i etapu leczenia. Bardzo istotne znaczenie mają nie tylko u chorych leczonych chirurgicznie, ale także poddanych chemioterapii i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
