Fizjoterapia po złamaniu bliższego końca kości ramiennej – w zależności od zastosowanej metody leczenia
Diagnostyka
W celach diagnostycznych należy wykonać zdjęcie RTG w projekcji przednio-tylnej AP i bocznej w płaszczyźnie łopatki. W rozpoznaniu przemieszczenia w stawie przydatne jest również zdjęcie w projekcji pachowej, która może być trudna do uzyskania ze względu na dolegliwości bólowe złamanej kończyny (alternatywę stanowi projekcja boczna pachowa Velpeau). Złamania bliższego końca kości ramiennej mogą być leczone zachowawczo lub operacyjnie. Wybrana metoda leczenia zależy od:
- rodzaju złamania,
- liczby odłamów,
- stopnia przemieszczenia,
- współwystępującego zwichnięcia stawu ramiennego,
- wieku chorego,
- stanu zdrowia pacjenta
- i schorzeń współistniejących.
Przeciwwskazaniami do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego są: niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewyrównana cukrzyca, ciężka niewydolność wątroby i nerek, uogólniony proces nowotworowy, brak zgody pacjenta na przeprowadzenie zabiegu.
Powikłania
Do powikłań złamania bliższej nasady kości ramiennej zaliczamy:
- zwichnięcie stawu ramiennego,
- uszkodzenie okolicznych tkanek miękkich,
- uszkodzenie splotu ramiennego,
- uszkodzenie tętnicy i/lub żyły pachowej,
- uszkodzenie struktur mięśniowych,
- przykurcze, zaburzenia gojenia,
- zrost opóźniony lub brak zrostu,
- jałową martwicę głowy kości ramiennej,
- ograniczenia ruchomości w stawie ramiennym.
Leczenie zachowawcze
Leczenie zachowawcze polega na zastosowaniu przez okres około 3-4 tygodni unieruchomienia w postaci opatrunku gipsowego lub indywidualnie dopasowanej ortezy (w zależności od zaleceń lekarskich), a następnie rozpoczęciu procesu usprawniania złamanej kończyny.
Leczenie zachowawcze możemy zastosować w [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
