Fizjoterapia urologiczna mężczyzn w praktyce
sEMG biofeedback
Metodę tę stosuje się w przypadku wysiłkowego i mieszanego nietrzymania moczu oraz naglącego parcia. Polega ona na nauce świadomego napinania i relaksacji mięśni dna miednicy, co jest poparte obserwacją na monitorze komputera, gdyż uzyskujemy obraz aktywności mięśni w czasie rzeczywistym. Poprawiają się: funkcja mięśni, ich siła i wytrzymałość oraz koordynacja mięśniowo-nerwowa. Metoda biofeedback jest nieoceniona na etapach uczenia czynności motorycznych i opracowywania strategii uczenia się czynności motorycznych w oparciu o kontrolę wzrokową czy słuchową. Zakłada się, że powtarzana informacja sensoryczna płynąca do mózgu z receptorów staje się częścią pamięci ruchowej, będzie przywoływana podczas pojawiania się wyćwiczonych aktywności (16).
Biofeedback umożliwia trening szybkich i wolnych włókien mięśniowych w oparciu o próg aktywności stanowiący 40-50-80% MVC. Intensywność skurczów jest mierzona i wyrażona napięciem (mikrowolty), a dzięki temu możliwa do powtórzenia i przekraczania. Rodzaj skurczów wykonywanych jest taki sam jak opisane w akapicie poświęconym ćwiczeniom. Możliwe są modyfikacje skurczów polegające na dodaniu 3-4 krótkich skurczów z zauważalnym w biofeedback wzrostem amplitudy powyżej amplitudy utrzymywanego skurczu podczas skurczu, np. 10-sekundowego. Trening może być poparty obrazami np. startującego i lądującego samolotu czy zmieniających się świateł semafora (zaczynając od zielonego, przez pomarańczowe, do czerwonego światła) itp. Cenny jest tzw. trening z odtwarzaniem, podczas którego na monitorze komputera jest pokazany schemat skurczu, który pacjent musi naśladować (zmieścić się w wskazanym schemacie).
Cele biofedback to:
- czynna nauka [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
