Fizjoterapia w zaburzeniach wzorców oddechowych
Praca przepony powoduje zwiększenie wymiaru klatki piersiowej oraz przesunięcie narządów wewnętrznych w dół oraz do przodu. Jednak dominującym ruchem oddechowym dla wzorca przeponowego nie jest uwypuklenie przedniej ściany brzucha, a zwiększenie wymiaru poprzecznego klatki piersiowej, szczególnie w jej dolnej części (oraz górnej części brzucha). Toniczna aktywność mięśni brzucha oraz mięśni dna miednicy zwiększa IAP, co zapobiega nadmiernemu przesunięciu narządów wewnętrznych w przód oraz wspiera pracę przepony, stabilizując jej centrum ścięgniste, co zwiększa aktywność bocznych włókien przepony, przyczyniając się do zwiększenia wymiaru poprzecznego dolnej części klatki piersiowej (oddychanie dolnożebrowe) oraz maksymalizując jej funkcję oddechową (16). Funkcjonalnie mechanika oddychania dolnożebrowego zachodzi w obszarze zwanym strefą apozycji (ZOA, zone of apposition). ZOA jest obszarem, gdzie przepona przylega do żeber, i to na tej wysokości zachodzi ruch oddechowy przepony (podczas wdechu ZOA zmniejsza się). ZOA jest odpowiedzialna za relację długości włókien przepony do ich napięcia i regulowana przez mięśnie brzucha. Podczas fazy wdechowej mięśnie brzucha wykonują ekscentryczną pracę, która pomaga utrzymać stabilność przepony oraz utrzymać ZOA. Z kolei podczas wydechu mięśnie brzucha pracują koncentrycznie, wspierając osiąganie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



