Fizjoterapia w zaburzeniach wzorców oddechowych
W związku z powyższym oddychanie oraz czynniki psychofizjologiczne wzajemnie na siebie wpływają i można wykorzystać tę zależność w celu redukcji stresu oraz do poprawy ogólnego samopoczucia, a także ma potencjał regulujący dla AUN.
Diagnostyka obszaru psychofizjologicznego jest w dużej mierze oparta o obecność objawów związanych z odczuwaniem stresu oraz niepokoju/lęku, a także o obecność w wywiadzie objawów zaburzeń oddychania (np. na podstawie wspomnianych już kwestionariuszy analizujących zaburzenia oddychania, np. Nijmegen Questionnaire lub Self Evaluation of Breathing Questionnaire (SEBQ), które dostępne są w języku angielskim (tab. 5).
Na podstawie charakterystyki psychofizjologicznego obszaru oddychania można wyciągnąć następujące wnioski dla praktyki fizjoterapeutycznej:
- stres, niepokój oraz pobudzenie mogą zmieniać wzorzec oddechowy, a więc czynniki te będą wpływać na funkcje biomechaniczne oraz biochemiczne oddychania,
- stan emocjonalny i psychologiczny pacjenta wpływa na wzorzec oraz rytm oddechowy pacjenta, co należy wziąć pod uwagę w procesie diagnostycznym,
- zarządzanie stresem, praca nad wrażliwością emocjonalną oraz przeciwdziałanie negatywnym skutkom stresu przewlekłego jest ważnym elementem reedukacji oddechowej,
- ćwiczenia oddechowe w celu wspierania funkcji psychofizjologicznych powinny opierać się o: wolny oddech przeponowy, samoświadomość emocji, uczuć oraz zmian w oddechu, kontroli rytmu i tempa oddechowego, ćwiczeniach relaksacyjnych oraz uważności.
Reedukacja oddechowa w zaburzeniach wzorców oddechowych
Wielowymiarowość funkcji oddychania pozwala na holistyczne wpływy treningu oddechowego na człowieka, ale i oznacza, że dysfunkcje w poszczególnych obszarach powiązanych z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
