Fizjoterapia w zaburzeniach wzorców oddechowych
Wykonanie oraz interpretacja testu HiLo (1)
Pacjent układa jedną rękę na mostku, w górnej części klatki piersiowej, a drugą w górnej części brzucha (fot. 1). Pacjent oddycha w swoim naturalnym tempie i rytmie. Terapeuta obserwuje ruch dłoni i klatki piersiowej. Terapeuta ocenia, która ręka porusza się jako pierwsza i w jakim kierunku. Jeżeli dominujący ruch oddechowy jest na wysokości górnej ręki (klatki piersiowej) i/lub obecne są ruchy wertykalne w górnym obszarze klatki piersiowej i barkach, to możemy podejrzewać dysfunkcyjny wzorzec oddechowy. Test ten wykonujemy w pozycji siedzącej, leżącej i stojącej. Naturalną i fizjologiczną obserwacją powinny być zmiany w stosunku ruchów klatki piersiowej i brzucha w zależności od przyjmowanej pozycji ciała (np. w pozycji leżenia tyłem ruchy dolnej ręki/brzucha będą bardziej widoczne niż klatki piersiowej, a w pozycji siedzącej dominujące są ruchy klatki piersiowej). Dlatego oceniamy również jakość obecnych ruchów i ich amplitudę. W tym teście możemy również zaobserwować ograniczenie ruchomości oddechowej oraz ruchy odwrócone (1).
Ćwiczenie oddechu dolnożebrowego – przeponowego – propozycja autorska
Ćwiczenie oddechu przeponowego w ramach reedukacji oddechowej powinno uwzględniać jej mechaniczną pracę, tak by efektywnie wykonywała swoją dualną funkcję związaną z utrzymaniem właściwej wentylacji płuc oraz stabilizacji ciała. W trakcie nauki powinno się wykorzystywać świadome torowanie mięśni brzucha i kontrolę rodzaju ich skurczu w trakcie wdechu (aktywność ekscentryczna) i wydechu (aktywność koncentryczna). Unikamy prowadzenia oddechu do brzucha oraz wciągania pępka oraz usztywniania klatki piersiowej.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
