Fizjoterapia wybranych przyczyn chodu patologicznego w przewlekłej fazie udaru mózgu
Przed przystąpieniem do stymulacji czuciowej stopy istotne jest rozróżnienie, jaki typ zaburzenia czucia powierzchownego pacjent prezentuje. Jeżeli prezentowana jest przeczulica – najczęściej w obrębie łuku przyśrodkowego stopy − w tym obszarze nacisk opuszkami placów terapeuty powinien być mocny i aplikowany powoli od kości piętowej, przez łuk podłużny do głów kości paliczkowych palców pacjenta (fot. 6). U pacjenta prezentującego niedoczulicę – najczęściej w obrębie łuku bocznego stopy, działanie powinno być z mniejszym naciskiem, ale szybkim tempem (fot. 7).
W stymulacji czucia głębokiego podstawową techniką jest aproksymacja, którą można zastosować w terapii na wszystkich stawach stopy. Fot. 8 przedstawia przerywaną aproksymację w stronę przodostopia, a fot. 9 – na stawach śródstopno-paliczkowych stopy, jako przygotowanie do fazy podporu w chodzie.
Jeśli pacjent zachował umiejętność wykonania ruchu dowolnego i umiejętność świadomego napięcia i rozluźnienia mięśni, najefektywniejszą techniką stymulacji jest technika „trzymaj – rozluźnij”, zakończona kombinacją skurczów izotonicznych w ruchach palców (fot. 10a-b). Należy zwrócić uwagę na stabilizację stopy w pronacji – jako ustawienia pożądanego w fazie podporu w przodostopiu. Drugą rękę ułożono pod palcami pacjenta i poproszono go o wciśnięcie palców stopy w rękę terapeuty, a następnie o rozluźnienie. Technikę powtórzono kilka razy. Następnie zastosowano technikę kombinacji skurczów izotonicznych dla zginaczy palców. W ten sposób uzyskano przygotowanie stopy dla fazy chodu pełnego obciążenia i przygotowania fazy przenoszenia.
Mobilizacja mięśnia trójgłowego łydki
Wykonanie: ustawienie pacjenta i terapeuty przedstawiono [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
