Igłoterapia według Andrzeja Rakowskiego jako skuteczna technika w leczeniu dysfunkcji systemu żuchwowo-gnykowo-czaszkowego
Reakcje pozabiegowe
Igłoterapia może wywołać istotne reakcje pozabiegowe, np.: ból w miejscu wkłucia igły, nasilenie dolegliwości, z którymi pacjent pojawił się w gabinecie, ogólne złe samopoczucie, zmęczenie, senność, rozdrażnienie. Mogą wystąpić objawy z tzw. refleksu biograficznego (2, 6, 7), czyli objawy, które dawniej dokuczały danej osobie, ale aktualnie już się nie pojawiają. Wszystkie objawy będące reakcjami pozabiegowymi ustępują całkowicie w ciągu kilku minut, godzin, do 3 dni po zabiegu. Terapeuta uprzedza pacjenta o możliwości wystąpienia takich reakcji, a jednocześnie prosi, by zapamiętał, jakie to były objawy. Analiza reakcji pozabiegowych wnosi ważne informacje w kwestii planowania dalszej terapii z pacjentem.
Technika wykonania igłoterapii na struktury systemu żuchwowo-gnykowo-czaszkowego
Największe znaczenie dla procesów normalizacji mają struktury łącznotkankowe (2, 4-7). W sżgc mogą to być: przyczep mięśni żwaczowych, okostna wyrostka dziobiastego i kłykciowego żuchwy, przyczep torebki ssż, przyczepy mm podpotylicznych na kresie karkowej dolnej. Zdarzają się pacjenci, u których istnieje potrzeba zastosowania tego zabiegu na inne, nietypowe miejsca w obrębie twarzoczaszki. Informacje z wywiadu, mobilizacje uciskowe i wykorzystanie testu kontrolnego pomogą wyznaczyć takie nietypowe miejsce, np. okolicę łuski kości skroniowej, bródki, brzeg nadoczodołowy kości czołowej, inne.
Igłoterapię w obrębie twarzoczaszki wykonuje się raz na daną strukturę w danej sesji zabiegowej. Podczas jednej sesji zabiegowej wykonuje się najczęściej jedną igłoterapię. Najlepiej kolejne miejsca poddawać igłoterapii co 2-3 dni, jednak czasami wykonuje się je również codziennie.
[...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
