Igłoterapia według Andrzeja Rakowskiego jako skuteczna technika w leczeniu dysfunkcji systemu żuchwowo-gnykowo-czaszkowego
Przygotowanie pacjenta polega na:
- wytypowaniu struktury sżgc do mobilizacji uciskowych (wykorzystując wywiad i charakterystykę objawową tkanek),
- znalezieniu w konkretnej strukturze sżgc pola punktów spustowych odpowiedzialnych za objaw (objawy), z którym zgłosił się pacjent,
- zaznaczeniu długopisem na skórze miejsca wprowadzenia igły,
- przedstawieniu pacjentowi istoty igłoterapii, celu, sposobu wykonania,
- omówieniu możliwych do wystąpienia reakcji pozabiegowych,
- uzyskaniu pisemnej zgody na zabieg,
- ułożeniu pacjenta w wygodnej, optymalnej pozycji (zawsze na leżąco),
- uzgodnieniu sposobu komunikowania się (podczas igłoterapii w okolicy twarzoczaszki pacjent nie powinien mówić, ponieważ to utrudnia bezpieczne wykonanie zabiegu). Po zakończeniu zabiegu pacjent ma zadanie określić ilość wywołanego igłoterapią bólu w skali VAS, a także jego topografię.
Piśmiennictwo
- Bochenek A., Reicher M.: Anatomia człowieka, t. I, IV. PZWL, Warszawa 2004.
- Rakowski A, Słobodzian J.: Terapia manualna holistyczna, t. I, rozdz. XII. Centrum Terapii Manualnej, Łódź 2021.
- Rakowski A.: Kręgosłup w stresie. Centrum Terapii Manualnej, Wrocław 2017.
- Słobodzian-Rakowska J.: Jak i kiedy lekarz dentysta [...]
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



