Integracja bilateralna i jej zastosowanie w holistycznej neurorehabilitacji
Integracja bilateralna skupia się na realizowaniu w pełni potencjału dziecka, bazując w ten sposób na zasobach, a nie na deficytach. Głównym zadaniem ćwiczeń według tej koncepcji jest wytworzenie lub poprawa somatognozji (świadomości schematu ciała), praksji (planowania motorycznego) oraz diadochokinezy (zdolności do wykonywania szybkich ruchów naprzemiennych), które leżą u podstaw prawidłowego rozwoju kontroli posturalnej, kontroli motorycznej oraz zręczności, a przez to także samoobsługi. W ten sposób ćwiczenia według programu integracji bilateralnej przyczyniają się do zwiększenia u dziecka aktywności i uczestnictwa w rozumieniu Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF) (1, 11).
Ze względu na to, że psychomotoryczny rozwój dzieci jest holistyczny, ich zdolności intelektualne idą w parze ze zdolnościami ruchowymi. W związku z tym dysharmonia w zakresie rozwoju motorycznego oraz poznawczego może przyczynić się do obniżonego poziomu koncentracji, w konsekwencji do trudności w rozwoju mowy oraz nauce czytania i pisania. Indywidualny program integracji bilateralnej ma więc za zadanie wspierać rozwój psychomotoryczny oraz integrację sensoryczną, a także stymulować połączenia neuronalne pomiędzy funkcjami motorycznymi a poznawczymi (1, 11).
[...]
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



