Jak uporządkować wielokierunkowy proces usprawniania dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi oraz nadać mu atrakcyjny dla pacjenta charakter?
Koncepcja F-words powstała jako swego rodzaju pryzmat, przez jaki należy spoglądać na zdrowie/niepełnosprawność osób w wieku rozwojowym oraz nadawać właściwy dla tego wieku charakter podejmowanym działaniom leczniczym (3, 7). Jest ona silnie osadzona w paradygmacie bio-psycho-socjalnym, kładąc akcenty na tworzenie środowiska optymalnego dla kondycji psychicznej dziecka i jego rodziny, facylitację relacji międzyludzkich, zachowanie ogólnej kultury fizycznej.
Pisząc o pierwszym z F-words – function (pol. funkcja) – Rosenbaum i Gorter (2) zaznaczają, że synonimami tego słowa mogą być: rola, zajęcie, a u dzieci – zabawa. Leczenie powinno zostać zatem ukierunkowane tak, aby pozwolić wypełniać „funkcje” tego typu. Cytowani autorzy wyraźnie podkreślają, że funkcja u dzieci z niepełnosprawnością nie musi odpowiadać populacyjnej „normie”, że ważniejszy od sposobu wykonania zadania jest po prostu sam fakt jego wykonania. Kolejne F-word – family (pol. rodzina) – oddaje konieczność koncentracji procesu leczniczego na rodzinie, gdyż niepełnosprawność nawet jednego z jej członków decyduje o stanie zdrowia wszystkich. Fitness (pol. zdrowy styl życia, kultura fizyczna) to F-word, które silnie odnosi się do Funkcji ciała z ICF, jednak dotyka również sfery mentalnej, decydującej o potrzebie prowadzenia zdrowego stylu życia. Jest to słowo, które w myśleniu o dzieciach z niepełnosprawnościami gości stanowczo zbyt rzadko, a to ze względu na brak zrozumienia, że bycie „fit” może odbywać się na różnych poziomach sprawności. Słowo fun (pol. radość, zabawa) nie wymaga głębszego tłumaczenia. Wszelkie formy lecznicze okażą się łatwiejsze do wdrożenia, jeśli będzie towarzyszyć im radość. Fun to także właściwe towarzystwo, co prowadzi do [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
