Kiedy szybkie tętno powinno niepokoić? Ekspert wyjaśnia

Tętno to jeden z najprostszych parametrów pozwalających ocenić, jak pracuje nasze serce. U zdrowej osoby w spoczynku wynosi zwykle 50–70 uderzeń na minutę. – Częstość bicia serca może się jednak zmieniać – przyspieszać podczas wysiłku, stresu czy emocji. Niekiedy zdarza się, że tachykardia występuje bez wyraźnej przyczyny i wtedy warto zwrócić na to szczególną uwagę – podkreśla dr n. med. Janusz Prokopczuk, kardiolog American Heart of Poland.

Fizjologia a sygnał ostrzegawczy

Przyspieszone bicie serca po wysiłku, intensywnym dniu czy silnych emocjach to naturalna reakcja organizmu – pomaga szybciej dostarczyć tkankom tlen i składniki odżywcze. Problem pojawia się, gdy serce bije szybko i nieregularnie, a epizody powtarzają się często lub trwają długo. Może to świadczyć o zaburzeniach wymagających diagnostyki kardiologicznej.

Szybsze bicie serca jest efektem pobudzenia układu nerwowego i fizjologicznie pojawia się m.in. podczas ruchu, stresu czy ekscytacji. Jeśli jednak tachykardia występuje bez uchwytnej przyczyny, może wskazywać na choroby, np. nadczynność tarczycy. Na rytm serca wpływają też używki (kofeina, nikotyna), niektóre leki czy przewlekły stres. – Dlatego ważne jest, aby obserwować w jakich sytuacjach pojawia się przyspieszone tętno – zaznacza dr Prokopczuk.

Kiedy szybkie tętno jest groźne?

Przy częstości powyżej 190–200 uderzeń na minutę serce nie zdąża się prawidłowo napełnić krwią, co zmniejsza ilość tlenu dostarczaną do narządów. Objawia się to zawrotami głowy, osłabieniem, dusznością, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do zatrzymania krążenia. Alarmujące są także kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej czy nadmierne zmęczenie – w takich sytuacjach konieczna jest szybka konsultacja lekarska.

Co robić, gdy zauważymy przyspieszone tętno?

Warto znać swój rytm serca i umieć go zmierzyć – na nadgarstku lub szyi. Jeśli tachykardia pojawia się często, bez wyraźnej przyczyny lub towarzyszą jej dodatkowe objawy, należy zgłosić się do lekarza. Podstawą diagnostyki są badania EKG, Holter oraz testy kardiologiczne.

– Regularna kontrola rytmu serca oraz szybka diagnostyka w przypadku nieprawidłowości są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom. Wczesna konsultacja specjalistyczna umożliwia wdrożenie właściwego leczenia i poprawę rokowania pacjenta – podsumowuje dr Janusz Prokopczuk.

Interesuje Cię fizjoterapia kardiologiczna? Sprawdź >> Fizjoterapia kardiologiczna <<