Konstrukcja stanowiska lustrzanego do terapii wrażeń fantomowych po amputacji kończyn – model własny

Proponowane rozwiązanie

Optymalne lustro powinno być lekkie, dłuższe, a kąty nachylenia w przedziale 5-10 stopni powinny być regulowane i dopasowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Ponadto kąty dolne luster powinny być zaokrąglone, aby uniknąć uszkodzeń kikuta. Dodatkowo powinno się zabezpieczyć możliwość zasłonięcia zdrowej kończyny, z zachowaniem widoku na odbicie lustrzane (np. maskująca widok kończyny przesłona górna).

Celem było stworzenie lustra jak najbardziej rzetelnego, praktycznego i użytkowego, by uzyskać jak najlepsze wyniki, biorąc pod uwagę komfort pracy oraz bezpieczeństwo i koszty wykonania. Odstąpiono od klasycznego, pudłowego rozwiązania, ponieważ lustra te są ciężkie i zastosowany w nich kąt prosty jest niekorzystny. Konieczne było wykonanie lustra otwartego z obydwu stron, tak by terapeuta podczas ćwiczeń mógł wsunąć rękę i wykonywać czynności ruchowe. Współpraca z konstruktorem miała za zadanie: poprawę bezpieczeństwa, oszczędność materiałową oraz zmniejszenie wagi lustra, z zastosowaniem współczesnych rozwiązań technologicznych i produkcyjnych.

Otrzymano lustro:

• płaskie, naturalnej barwy,
• odpowiednio szerokie,
• dłuższe niż nieamputowana kończyna,
• posiadające nóżkę z pokrętłem umożliwiającym regulację kąta nachylenia (fot. 10a-b),
• ze ścianą górną zasłaniającą kończynę nieamputowaną oraz z zasłonką maskującą kikut (fot. 11),
• z etui umożliwiającym transport (fot. 12).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas