Łokieć tenisisty – przewodnik dla fizjoterapeuty
Diagnostyka łokcia tenisisty
Wywiad i badanie fizykalne są uważane za złoty standard stosowany w celu postawienia diagnozy.
Podczas badania przedmiotowego należy zbadać zakresy ruchu nadgarstka, przedramienia i łokcia oraz siłę mięśni całej kończyny górnej (z racji na często współistniejące osłabienie mięśni barku i ramienia). Warto ocenić również tkliwość palpacyjną obszaru przyczepu mięśni do nadkłykcia bocznego – w badaniu punkt maksymalnej tkliwości zwykle znajduje się przy nadkłykcu bocznym lub czasami, około 1 cm do 2 cm dystalnie od nadkłykcia (4, 5, 7, 8).
Dodatkowo należy wykonać testy specjalne (prowokacyjne) w celu odtworzenia dolegliwości. W literaturze najczęściej wskazywane są:
- test Cozena,
- test Milla,
- test Maudsleya,
- test unoszenia krzesła.
Jednak część badaczy zaznacza, że przydatność diagnostyczna tych testów jest słabo udowodniona (7).
Fizjoterapeuci powinni również korzystać z kwestionariusza PRTEE (ang. patient-rated tennis elbow evaluation) w celu oceny bólu/drażliwości i funkcjonowania. Dodatkowo w celu oceny pacjenta można posłużyć się kwestionariuszem DASH (ang. disabilities of the arm, shoulder and hand) (3, 7, 8).
W celu oceny postępu można stosować pomiar maksymalnego bezbolesnego chwytu z zastosowaniem dynamometru. Należy tu jednak nadmienić, że część badaczy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




