Model szpitalnej rehabilitacji osób po przebytym COVID-19 według prof. Szczegielniaka

Ćwiczenia zwiększające ruch dolnożebrowy

Zwiększenie ruchu dolnożebrowego i ruchów przepony uzyskuje się, stabilizując obręcz kończyn górnych, co powoduje ograniczenie ruchów górnych odcinków klatki piersiowej w czasie wdechu. Pozycją do tego ćwiczenia jest siad z chwytem za poprzeczki taboretu lub stołka. Podobny efekt uzyskuje się, kładąc choremu leżącemu na wznak woreczki z piaskiem o ciężarze ok. 3 kg w okolicach podobojczykowych.

Ćwiczenia ogólnie usprawniające

Oprócz nauki oddychania, rehabilitacja wymaga także treningu rozwijającego ogólną kondycję. Ćwiczenia ogólnie usprawniające pobudzają do pracy wszystkie mięśnie ciała, zwiększają zakres ruchomości w stawach i pomagają odzyskać sprawność, jaką pacjent miał przed chorobą, pobudzają do pracy wszystkie mięśnie ciała, zwiększają zakres ruchomości w stawach i poprawiają ogólną sprawność. Początkowo stosowano ćwiczenia wykonywane w pozycjach izolowanych (leżenie, siad). Pozycje te, ustalając odcinki ciała niebiorące udziału w ćwiczeniach, eliminują ruchy dodatkowe. W miarę postępów chorzy przechodzą do ćwiczeń w staniu. Ćwiczenia dobiera się tak, aby każdy ćwiczący w grupie był w stanie je wykonać. Chorzy rozpoczynający ćwiczenia w grupie wykonują początkowo ruchy proste, będące przygotowaniem do ruchów złożonych. Każde nowe ćwiczenie wykonują wolno, a w miarę opanowywania poprawności ruchów zwiększają tempo i czas trwania ćwiczeń. Chorzy początkowo ćwiczą bez przyborów, a w miarę poprawy wydolności i sprawności fizycznej używają przyborów takich jak: woreczki z piaskiem, laski gimnastyczne oraz piłki.

Relaksacja

Metody relaksowo-koncentrujące to [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas