Neurofizjologiczny aspekt bólu oraz jego znaczenie w diagnostyce i fizjoterapii

Odczucie bólu wyzwala również każdy supramaksymalny bodziec specyficzny dla danego receptora, np. silny impuls świetlny powoduje ból gałek ocznych, silny bodziec akustyczny powoduje ból lokalizowany w uchu (niszczone są pojedyncze włókna odpowiedzialne za odbieranie określonej częstotliwości dźwięku – uraz akustyczny). Zawsze jednak ból fizyczny jest związany z niszczeniem komórek lub tkanek (1, 8, 18, 19).

Nocyceptory

U ssaków nocyceptory są receptorami neuronów czuciowych występujących w obszarach ciała, które są zdolne do odczuwania bólu. Nocyceptory występują w postaci wolnych zakończeń nerwowych neuronów otaczających tkanki takie jak: skóra, rogówka, mięśnie czy narządy wewnętrzne. Źródła tych neuronów są zlokalizowane w grzbietowym korzeniu zwoju lub w zwoju trójdzielnym. Mogą być pobudzane przez różne bodźce: 

• mechaniczne, 
• termiczne, 
• chemiczne, 
• elektryczne. 

Odpowiednia intensywność takiego bodźca może być wywołana np. przez uraz, stan zapalny czy podrażnienie (np. podrażnienie torebki stawowej). Intensywność czucia bólu może być regulowana poprzez ograniczenie impulsów bólowych docierających do ośrodków bólowych mózgu. Nocyceptory posiadają wysoki próg pobudliwości i przewodzenia, dlatego też nie każdy bodziec mechaniczny czy termiczny jest w stanie spowodować ich depolaryzację, jednak każdy bodziec, który ją powoduje, jest odbierany przez organizm jako bodziec bólowy, choć nie musi być odczuwany jako ból (5, 23).

Układ współczulny

Bólowi towarzyszą pobudzenie współczulnego układu nerwowego (przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, brak śliny, [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas