Ocena wybranego postępowania rehabilitacyjnego po zerwaniu ścięgna piętowego zaopatrywanego operacyjnie w kontekście protokołów opisywanych w literaturze

Istotą pracy jest porównanie i ocena podejścia rehabilitacyjnego po zerwaniu ścięgna piętowego stosowanego w Centrum Medycznym Medicum w Warszawie w kontekście protokołów opisanych w literaturze.

Słowa kluczowe: 

szycie ścięgna Achillesa, rehabilitacja pooperacyjna, protokół rehabilitacyjny

Ścięgno piętowe, nazywane potocznie ścięgnem Achillesa, jest najwytrzymalszym ścięgnem ludzkiego ciała (1). Ścięgniste przedłużenie mięśni brzuchatego i płaszczkowatego przyczepia się do guza piętowego. Podczas codziennych czynności takich jak: chód, bieg czy skoki ścięgno piętowe transmituje siły i poprzez odzysk energii umożliwia ekonomiczną pracę wyżej wymienionych struktur (2). Spośród czynników warunkujących zerwanie ścięgna, najczęściej wymieniane są dyscypliny sportu, w których dochodzi do szybkich zmian kierunku i tempa ruchu (3). Znaczenie mają również płeć, przyjmowane leki, zmiany anatomiczne przyczepu ścięgna oraz zmiany degeneracyjne postępujące z wiekiem (4). W leczeniu pooperacyjnym głównym celem rehabilitacji ruchowej jest przywrócenie funkcji życiowych i czynnościowych zszytego ścięgna. W przypadku całkowitego zerwania wprowadzany jest również model bezoperacyjnego postępowania rehabilitacyjnego. Stosowany jest w przypadku pacjentów, u których z przyczyn [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas