Ocena wybranego postępowania rehabilitacyjnego po zerwaniu ścięgna piętowego zaopatrywanego operacyjnie w kontekście protokołów opisywanych w literaturze
Zaopatrzenie ortopedyczne:
- CM Medicum: po wykonanym zabiegu operacyjnym lekarze podejmowali decyzję na temat rodzaju usztywnienia kończyny (inf. w tab. 1).
- Zellers i in. wsp. (8) oraz Costa i wsp. (9): wykorzystali zaopatrzenie usztywniające przez 8 tygodni po zabiegu.
- Li i wsp. (10), również stosowali ortezę typu Walker przez 8 tygodni, z wprowadzeniem swobodnego zakresu ruchu w bucie po 7 tygodniach.
- Carmont i wsp. (11) w pierwszej dobie po zabiegu zaopatrywali pacjentów w but usztywniony, a następnie po 6 tygodniach zwalniano usztywnienie w bucie i do 12. tygodnia uczestnicy nosili but podczas aktywności.
- Baumbach i wsp. (12) zezwalali na zdjęcie buta usztywniającego i chodzenie w zwykłych butach bez pomocy kul.
Obciążanie: - CM Medicum: pacjenci przychodzący na rehabilitację rozpoczynali obciążanie w bucie typu Walker z 3 podpiętkami w celu utrzymania zgięcia podeszwowego stopy. Obciążanie rozpoczyna się w 4. tygodniu po zabiegu operacyjnym. Pacjent, stając kończyną operowaną na wadze, dociążał równowartość 20% swojej masy ciała. Po 12 tygodniach od zabiegu w codzienny but pacjenta była wkładana 1 podpiętka na 2 tygodnie. Każda z podpiętek ma grubość od 5 do 7 milimetrów.
- Carmont i wsp. (11) również stosowali kliny podpierające piętę o wysokości 1,5 cm. Klin wkładano do buta po 6 tygodniach i zezwalano na pełne obciążanie operowanej kończyny. Podpiętka stosowana była w bucie do 12. tygodnia.
- Li i wsp. (10) nie stosowali podwyższenia w bucie, stopa ustawiona była neutralnie, a obciążanie operowanej kończyny rozpoczynało się po 5 tygodniach od operacji z pomocą dwóch [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




