Odleżyny jako znaczący problem dla opieki medycznej

Odleżyny są problemem klinicznym, społecznym i ekonomicznym, stanowią źródło dolegliwości i obniżają jakość życia pacjenta, a dodatkowo często prowadzą do udaremnienia wysiłku włożonego w leczenie operacyjne, zachowawcze i rehabilitację. Dlatego w różnych krajach wdrożenie procedur związanych z profilaktyką przeciwodleżynową już wiele lat temu zostało uznane za działanie priorytetowe. Opracowano również liczne dokumenty z wytycznymi w tym zakresie, zarówno z inicjatywy Ministerstwa Zdrowia, jak i różnych organizacji pozarządowych i stowarzyszeń. W 2014 roku w Polsce wprowadzono Program Kompleksowego Leczenia Ran Przewlekłych, w którym zaznaczono szczególne potrzeby świadczeń dla pacjentów z odleżynami. Wciąż zaskakujący wydaje się więc fakt, że pomimo rozwoju medycyny, niekwestionowanej poprawy jakości opieki medycznej, w tym stosowaniem standaryzacji, wprowadzaniem procedur profilaktyczno-leczniczych, odleżyny wciąż stanowią ogromny problem terapeutyczny. O znaczeniu problemu świadczy też obchodzony w listopadzie Światowy Dzień Walki z Odleżynami, mający na celu podnoszenie świadomości społecznej i popularyzację najnowszych osiągnięć badań naukowych, w zakresie zarówno profilaktyki przeciwodleżynowej, jak i poszukiwania skutecznych metod ich leczenia. Należy podkreślić, że w obu przypadkach znaczenie ma skoordynowane i zindywidualizowane działanie interdyscyplinarne, oparte na opiece lekarskiej, pielęgniarskiej i fizjoterapeutycznej. Fizjoterapeuta odgrywa ważną rolę zarówno w opiece nad pacjentem, jak i w edukacji w zakresie profilaktyki przeciwodleżynowej. Edukacją w tym zakresie powinni być objęci zarówno pacjent, jak i jego opiekunowie oraz rodzina.  Odleżyna jako rana przewlekła Odleżyna (łac. decubitus), należąca do ran przewlekłych, wg definicji Wielkiego...