Postępy gojenia odleżyn II-IV stopnia po zastosowaniu elektrostymulacji anodowej

Dyskusja

W ciągu 8-tygodniowej terapii pole powierzchni odleżyn II-IV stopnia zmniejszyło się istotnie statystycznie w obu grupach, ale stopień zmniejszenia się odleżyn był znamiennie statystycznie większy w grupie poddanej EWN.

Pozwala to wnioskować, że włączenie anodowej EWN do leczenia podstawowego zwiększa skuteczność gojenia się odleżyn. 

W obu grupach w ciągu 4-tygodniowego leczenia nastąpiło znamienne statystycznie zmniejszenie stężenia cytokin prozapalnych TNF-α i IL-1β w surowicy krwi. Wyniki te nie były zależne od rodzaju leczenia zastosowanego w poszczególnych grupach. W obu grupach zmniejszenie się stężenia cytokin prozapalnych TNF-α pozytywnie korelowało ze zmniejszeniem się pola powierzchni odleżyn, ale w żadnej z grup korelacja ta nie była znamienna statystycznie. W obu grupach występowała także pozytywna korelacja pomiędzy zmniejszeniem stężenia IL-1β we krwi a zmniejszeniem się pola powierzchni odleżyn, ale tylko w grupie poddanej EWN korelacja ta była znamienna statystycznie. Korelacji nie można interpretować jako przyczynowości, a w związku z tym wyniki opisywanego badania nie pozwalają wnioskować bezpośrednio, że zmniejszenie stężenia IL-1β we krwi uzyskane pod wpływem EWN wpłynęło bezpośrednio na zmniejszenie się pola powierzchni odleżyn. 

Głównym efektem końcowym badania było zmniejszenie się wielkości odleżyn. Po 8 tygodniach EWN anodowej pole powierzchni odleżyn zmniejszyło się średnio o 67,98% w stosunku do stanu początkowego. Był to wynik znamiennie statystycznie większy (p = 0,044) niż w grupie kontrolnej (EWN placebo), w której pole powierzchni odleżyn zmniejszyło się o 46,10%. 

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas