Powięź jako źródło bólu i zaburzeń propriocepcji na przykładzie dolnego odcinka kręgosłupa i powięzi piersiowo-lędźwiowej
Doniesienia Langevin mówią o tym, że tylna warstwa powięzi lędźwiowej jest zwykle grubsza u pacjentów z bólem dolnego odcinka kręgosłupa. Dodatkowo wykazuje działanie mniejszej ilości sił ścinających w czasie pasywnego zgięcia tułowia (19).
Badania śródoperacyjne wykonane przez Bednara i wsp. pokazały częstsze, widoczne objawy urazów i stanów zapalnych u pacjentów z bólem tego obszaru (20). Potwierdza to wcześniejsze badania Dittricha (21, 22).
Dodatkowo Schleip i wsp. wykazali zwiększoną ilość miofibroblastów, których obecność jest zwykle łączona z dużym obciążeniem lub regeneracją po urazie – w tej samej warstwie powięzi (23).
Wstrzyknięcie czynnika zapalnego, jak np. adiuwantu Freunda do mięśni okolicy lędźwi szczura, spowodowało dramatyczny wzrost proporcji neuronów rogów grzbietowych z informacją z tylnej warstwy powięzi lędźwiowej (24).
Inni badacze (25) podali do tej samej okolicy mięśni u człowieka NGF (nerve growth factor). Obserwowali oni długo utrzymującą się nadwrażliwość na dotyk i chemiczną stymulację za pomocą soli fizjologicznej. Wrażliwość tkanek dotyczyła głębokich warstw, a nie skóry, co może sugerować rolę powięzi w patofizjologii przewlekłych bólów lędźwi. Ci sami badacze wykazali również, że pobudzone w wyniku stymulacji mechanicznej i chemicznej wolne zakończenia nerwowe obecne w powięzi mięśni są bardziej podatne na stymulację, gdy powięź jest w stanie przednapięcia wstępnego wykonanego przez skurcz mięśniowy.
Obserwacje przeprowadzone przez Sanchis-Alfonso i Rosello-Sastre wykazują wzrost liczby wolnych zakończeń nerwowych immunoaktywnych na substancje P u [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
