Powięź jako źródło bólu i zaburzeń propriocepcji na przykładzie dolnego odcinka kręgosłupa i powięzi piersiowo-lędźwiowej
Zmiany chemiczne w powięzi (wzrost kwasowości)
Luźna tkanka łączna wokół powięzi, jak i wewnątrz niej, jest bardzo ważnym rezerwuarem wody i soli mineralnych dla otaczanych tkanek. Jest to również miejsce kumulowania się różnych związków rozpadu aktywności chemicznej tkanek. Jakakolwiek zmiana stężenia wody, jonów soli i innych substancji prowadzić będzie do zmian właściwości luźnej tkanki łącznej. Zaburzyć to może możliwości ślizgowe powięzi, doprowadzając do jednej z kolejnych przyczyn bólu mięśniowo-powięziowego.
Szczególną uwagę należy zwrócić na relacje między KH a pH, kwasem mlekowym w obrębie powięzi. Różni autorzy (17, 18, 30) udokumentowali, że zmiany wewnątrz mięśni mogą spowodować spadek poziomu pH do 6,6. Wartość ta stanowi punkt wyczerpania. We krwi może ona być nawet niższa, przy prawidłowej wartości pH 7,2-7,4.
Przy wartości pH 6,6 KH obecny w śródmięsnej i omięsnej znacząco zmienia się na rzecz wzrostu lepkoelastyczności (29). Zbadana przez Gateja lepkoelastyczność przy pH 6,6 była znacząco większa, co może tłumaczyć występującą często po wysiłku fizycznym sztywność. Kwas mlekowy nie jest jedyną substancją, która powoduje sztywność, a tylko katalizuje reakcje zachodzące w otaczającym środowisku (17).
Powięź składająca się z części zbitej (kolagenu typu I i III), luźnej tkanki łącznej (komórki tłuszczowe, GAG’s − glikozaminoglikany, KH), podlega przekształceniom w wyniku zmiany pH. Zbita część rozprzestrzenia sztywność po okolicznych obszarach jako wynik wzrostu lepkoelastyczności KH. W normalnych warunkach kwas mlekowy ulega degradacji i sztywność mija, ale [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
