Propozycja usprawniania pacjentki z zaburzeniem ośrodkowej koordynacji nerwowej
W kolejnych miesiącach skupiono się na radializacji chwytu, nauce mechanizmu obrotu plecy <-> brzuch. Z kolei w pozycji leżenia przodem skupiono się na wyzwalaniu umiejętności podporu asymetrycznego na jednym łokciu, podporze na otwartych dłoniach, koordynacji ręka – noga – oko, przyjmowaniu pozycji czworaczej, a w późniejszym okresie nauczono prawidłowego siadania (fot. 1-2), zmieniania pozycji, uczono przenoszenia ciężaru ciała (balansowania ciałem) (fot. 3-5), pionizacji (fot. 6) i chodu, poruszania się po zmiennym podłożu oraz pokonywania przeszkód (fot. 7). Stymulowano zarówno rozwój fizyczny, jak i mentalny, społeczny i emocjonalny. Pacjentka była poddawana systematycznej rehabilitacji, podczas której wykonywano ćwiczenia ogólnorozwojowe. Do ćwiczeń wykorzystywano zróżnicowany sprzęt, np.: piłki o różnej średnicy, poduszki sensoryczne, wałki, klocki. Pacjentka w starszym wieku wymagała sesji terapeutycznych w kombinezonie Dunag. Za każdym razem terapia kończyła się obszernym omówieniem oraz instruktażem dotyczącym prawidłowego stymulowania rozwoju dostosowanego do etapu rozwoju dziecka. Zaznajamiano rodziców z odpowiednimi formami pielęgnacji. Pacjentka dodatkowo miała zajęcia z neurologopedą z powodu zaburzonej funkcji przełykania, żucia, picia. Nie radziła sobie, gdy wprowadzane były odmienne struktury jedzenia. Pacjentka od początku rehabilitacji [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



