Przydatność skali Rolanda-Morrisa w codziennej praktyce fizjoterapeuty
Kwestionariusz
Samoocena wyników leczenia (z ang. Patient Related Outcome – PRO) stała się od pewnego czasu jedną z podstawowych metod oceny skuteczności postępowania leczniczego. Wyróżniamy kwestionariusze niespecyficzne (generyczne) oraz specyficzne. Niespecyficzne służą do oceny jakości życia powiązanej głównie z aktualnym stanem zdrowia, natomiast specyficzne uwzględniają objawy i przebieg choroby. Skale specyficzne zalecane są głównie do monitorowania reakcji pacjenta na podjęte leczenie.
Pierwsze kwestionariusze przeznaczone dla chorych z bólami krzyża nazywane były kwestionariuszami niepełnosprawności. Były to: Oswestry Low Back Pain Disability Questionnaire, St. Thomas Disability Questionnaire, Low Back Outcome Score Questionnaire, Quebeck Back Pain Disability, von Korff Back Pain Questionnaire, Waddel Disability Index. Niezmiernie ważne jest, aby w ocenie jakości życia pacjentów z bólami dolnego odcinka kręgosłupa zastosować odpowiednią skalę specyficzną, która uwzględni objawy oraz przebieg choroby. Powstały w 1983 roku kwestionariusz Rolanda-Morrisa należy do tego typu skal i jest zalecany do monitorowania reakcji pacjenta na podjęte leczenie (5). Zawiera 24 pytania, które opisują dolegliwości. Pacjent zaznacza te odpowiedzi, które najlepiej opisują jego stan. Każde pytanie to jeden punkt. Maksymalna liczba punktów wynosi 24 (oznacza całkowitą niepełnosprawność), a minimalna – 0 (brak niepełnosprawności) (ryc. 1). Pytania zawarte w kwestionariuszu sformułowane są w prosty sposób, zrozumiały dla każdego pacjenta. Odpowiedź na każde z pytań jest zero-jedynkowa, zaś wypełnienie całej ankiety nie zajmuje więcej niż 5-10 minut. RMQ cechuje wysoka czułość na zmiany, co zostało dokładnie zbadane i udowodnione m.in. podczas jego adaptacji kulturowej na język [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
