Rehabilitacja pulmonologiczna po przebytym zakażeniu COVID-19 – przegląd piśmiennictwa i ocena aktualnych zaleceń
Trening oporowy:
- intensywność: u większości chorych należy liczyć się ze spadkiem siły i masy mięśniowej wynikających z hospitalizacji, unieruchomienia oraz obserwowanej w tej chorobie atrofii mięśni obwodowych. W zależności od tolerancji rozpoczynamy trening oporowy od 30-40% 1 RM, przy braku tolerancji od 1-5 kg. Przy dobrej tolerancji zwiększamy systematycznie obciążenia. Efekt zwiększenia siły mięśniowej osiąga się przy obciążeniu 65% 1 RM dla trzech grup mięśni, w ćwiczeniu co najmniej 3 razy w tygodniu,
- częstotliwość: w programie o niskich lub średnio intensywnych obciążeniach można próbować 1-2 razy dziennie, jeśli stosujemy obciążenia średnio lub wysoko intensywne zaleca się jedną sesję treningową w ciągu każdego dnia,
- metodyka: program treningu oporowego z progresywnie zwiększanymi obciążeniami jest obecnie powszechnie stosowany. Trening oporowy może polegać na pokonywaniu oporu związanego z wagą pacjenta lub przy użyciu elementów zewnętrznych stawiających opór, jak: taśmy elastyczne, ciężarki czy specjalistyczne urządzenia treningowe.
Fizjoterapia
Oprócz kinezyterapii obejmuje także zastosowanie: elektroterapii, krioterapii i terapii ciepłem, działania terapeutycznego ultradźwięków i promieniowania ultrafioletowego. Warto również zaznaczyć że:
- terapia ultradźwiękami wspomaga wchłanianie wysięków/przesięków opłucnej oraz poprawia wentylację płuc,
- promieniowanie ultrafioletowe wzmaga odporność immunologiczną i jest zalecane u chorych z łagodnymi objawami choroby (pacjenci w ciężkim stanie mają istotnie zaburzoną funkcję immunologiczną – u tych chorych jest przeciwwskazane),
- terapia polem elektromagnetyczne o wysokiej intensywności np. SIS (Super Inductive System − Super Indukcyjna Stymulacja) wpływa na [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




