Rola pionizacji i rehabilitacji u pacjentów po przebytym udarze mózgu
Pionizacja
Pionizacja jest czynnością zmiany pozycji z niskiej (np. leżącej) do wysokiej (np. stojącej). Jednakże z punktu widzenia fizjoterapeuty pionizacją nazywamy każdą formę zmiany pozycji, w której kąt pomiędzy osią podłużną ciała a podłożem jest większy od 0 stopni (aż do 90). Stąd wyróżnić można dwa główne rodzaje pionizacji – bierną i czynną. Pionizacja bierna odbywa się bez istotnej pomocy pacjenta, a utrzymanie pozycji nie wymaga użycia przez niego siły. Uzyskać ją można na przykład poprzez uniesienie zagłówka łóżka, wykorzystanie stołu pionizacyjnego czy bierny siad z pomocą terapeuty. Pionizacja czynna jest czynnością, którą pacjent wykonuje samodzielnie lub z pomocą terapeuty oraz samodzielnie i jest w stanie ją utrzymać. Nie wyklucza to wykorzystywania materacy czy poduszek, np. do pomocy w siadzie. Formami pionizacji czynnej są m.in.: siad w łóżku, siad w łóżku z nogami spuszczonymi z łóżka, pozycja stojąca. W celu ćwiczenia pionizacji możliwe do wykorzystania są różnego rodzaju pionizatory, które pomagają pacjentowi osiągnąć wyznaczony cel.
Najważniejszą rolą pionizacji jest przygotowanie pacjenta do samodzielnego, długotrwałego utrzymywania pozycji pionowej, co przekłada się na siedzenie, stanie i chodzenie – czynności potrzebne do wykonywania większości aktywności życia codziennego. Jednocześnie pozytywnie wpływa ona na funkcjonowanie układu krwionośnego, oddechowego oraz narządu ruchu. W przypadku osób po udarze mózgu, u których pojawiać się mogą zaburzenia czucia powierzchownego i głębokiego, pionizacja jest również ważna z powodu liczby bodźców, które zapewniją: dotyk stopami, udami, pośladkami, plecami oraz docisk stawowy w stawach kręgosłupa, biodrowych, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
