Samodzielność zawodowa fizjoterapeuty – fikcja prawna czy rzeczywistość?
Świadczenia gwarantowane z ubezpieczenia zdrowotnego
W Polsce funkcjonuje system publicznego ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczeniobiorca w systemie publicznego ubezpieczenia zdrowotnego ma prawo do rehabilitacji leczniczej jako świadczenia gwarantowanego. Ogólnie prawo świadczeniobiorcy do świadczeń zdrowotnych w zakresie rehabilitacji leczniczej reguluje art. 15 ust. 2 pkt 5 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a szczegółowo Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Świadczenie powyższe realizują zakłady rehabilitacji i praktyki zawodowe mające status świadczeniodawcy systemu, posiadające umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej świadczenia gwarantowane są realizowane w warunkach:
- ambulatoryjnych, które obejmują:
a) lekarską ambulatoryjną opiekę rehabilitacyjną, realizowaną przez poradę lekarską rehabilitacyjną,
b) fizjoterapię ambulatoryjną realizowaną przez:
- wizytę fizjoterapeutyczną,
- zabieg fizjoterapeutyczny;
- domowych, które obejmują:
a) poradę lekarską rehabilitacyjną,
b) fizjoterapię domową realizowaną przez:
- wizytę fizjoterapeutyczną,
- zabieg fizjoterapeutyczny;
- ośrodka lub oddziału dziennego, które obejmują rehabilitację:
a) ogólnoustrojową, w tym dla określonych grup pacjentów,
b) dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego,
c) osób z dysfunkcją narządu słuchu i mowy,
d) osób z dysfunkcją narządu wzroku,
e) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,
f) pulmonologiczną z wykorzystaniem metod subterraneoterapii,
g) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową w ramach opieki kompleksowej po zawale mięśnia sercowego; - stacjonarnych, które obejmują rehabilitację:
a) ogólnoustrojową,
b) neurologiczną,
c) pulmonologiczną,
d) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,
e) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową w ramach opieki kompleksowej po zawale mięśnia sercowego.
W rezultacie świadczeniobiorcy przysługują świadczenia rehabilitacji leczniczej udzielane w warunkach ambulatoryjnych, domowych, ośrodka dziennego i stacjonarnych. W szczególności, zależnie od rodzaju świadczenia, pacjent ma prawo do wizyty fizjoterapeutycznej. W ramach świadczeń gwarantowanych wizyta fizjoterapeutyczna, w zależności od etapu postępowania fizjoterapeutycznego obejmuje co najmniej jedną z poniższych czynności:
- zaplanowanie postępowania fizjoterapeutycznego,
- ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy przed rozpoczęciem fizjoterapii,
- badanie czynnościowe narządu ruchu lub inne badanie konieczne do ustalenia planu fizjoterapii lub postępowania fizjoterapeutycznego,
- końcową ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy po zakończeniu fizjoterapii,
- udzielenie świadczeniobiorcy zaleceń co do dalszego postępowania fizjoterapeutycznego.
Fizjoterapeuci na podstawie umowy z NFZ wykonują zabiegi fizjoterapeutyczne. Zabieg fizjoterapeutyczny to zgodnie z definicją normatywną świadczenie gwarantowane udzielane w cyklach odpowiadających potrzebom zdrowotnym świadczeniobiorcy objętego leczeniem rehabilitacyjnym lub fizjoterapeutycznym.
Świadczeniobiorca ma prawo do rehabilitacji leczniczej u świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. W przypadku rehabilitacji ambulatoryjnej i domowej pacjent ma prawo do wizyty fizjoterapeutycznej. Należy podkreślić, że do realizacji wizyty fizjoterapeutycznej (warunki ambulatoryjne i domowe) nie jest uprawniony każdy fizjoterapeuta a jedynie wskazany załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (może ją zrealizować tylko fizjoterapeuta posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie fizjoterapii lub tytuł specjalisty rehabilitacji ruchowej II stopnia albo fizjoterapeuta posiadający tytuł magistra)



