Samodzielność zawodowa fizjoterapeuty – fikcja prawna czy rzeczywistość?

Świadczenia gwarantowane z ubezpieczenia zdrowotnego

W Polsce funkcjonuje system publicznego ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczeniobiorca w systemie publicznego ubezpieczenia zdrowotnego ma prawo do rehabilitacji leczniczej jako świadczenia gwarantowanego. Ogólnie prawo świadczeniobiorcy do świadczeń zdrowotnych w zakresie rehabilitacji leczniczej reguluje art. 15 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a szczegółowo rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Świadczenie powyższe realizują zakłady rehabilitacji i praktyki zawodowe mające status świadczeniodawcy systemu, posiadające umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej świadczenia gwarantowane są realizowane w warunkach:

1) ambulatoryjnych, które obejmują:

a) lekarską ambulatoryjną opiekę rehabilitacyjną, realizowaną przez poradę lekarską rehabilitacyjną,

b) fizjoterapię ambulatoryjną realizowaną przez:

– wizytę fizjoterapeutyczną,

– zabieg fizjoterapeutyczny;

2) domowych, które obejmują:

a) poradę lekarską rehabilitacyjną,

b) fizjoterapię domową realizowaną przez:

– wizytę fizjoterapeutyczną,

– zabieg fizjoterapeutyczny;

3) ośrodka lub oddziału dziennego, które obejmują rehabilitację:

a) ogólnoustrojową, w tym dla określonych grup pacjentów,

b) dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego,

c) osób z dysfunkcją narządu słuchu i mowy,

d) osób z dysfunkcją narządu wzroku,

e) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,

f) pulmonologiczną z wykorzystaniem metod subterraneoterapii,

g) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową w ramach opieki kompleksowej po zawale mięśnia sercowego;

4) stacjonarnych, które obejmują rehabilitację:

a) ogólnoustrojową,

b) neurologiczną,

c) pulmonologiczną,

d) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową,

e) kardiologiczną lub kardiologiczną telerehabilitację hybrydową w ramach opieki kompleksowej po zawale mięśnia sercowego.

W rezultacie świadczeniobiorcy przysługują świadczenia rehabilitacji leczniczej udzielane w warunkach ambulatoryjnych, domowych, ośrodka dziennego i stacjonarnych. W szczególności zależnie od rodzaju świadczenia pacjent ma prawo do wizyty fizjoterapeutycznej. W ramach świadczeń gwarantowanych wizyta fizjoterapeutyczna, w zależności od etapu postępowania fizjoterapeutycznego obejmuje co najmniej jedną z poniższych czynności:

1) zaplanowanie postępowania fizjoterapeutycznego,

2) ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy przed rozpoczęciem fizjoterapii,

3) badanie czynnościowe narządu ruchu lub inne badanie konieczne do ustalenia planu fizjoterapii lub postępowania fizjoterapeutycznego,

4) końcową ocenę i opis stanu funkcjonalnego świadczeniobiorcy po zakończeniu fizjoterapii,

5) udzielenie świadczeniobiorcy zaleceń co do dalszego postępowania fizjoterapeutycznego.

Fizjoterapeuci na podstawie umowy z NFZ wykonują zabiegi fizjoterapeutyczne. Zabieg fizjoterapeutyczny to zgodnie z definicją normatywną świadczenie gwarantowane udzielane w cyklach odpowiadających potrzebom zdrowotnym świadczeniobiorcy objętego leczeniem rehabilitacyjnym lub fizjoterapeutycznym.

Świadczeniobiorca ma prawo do rehabilitacji leczniczej u świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. W przypadku rehabilitacji ambulatoryjnej i domowej pacjent ma prawo do wizyty fizjoterapeutycznej. Należy podkreślić, że do realizacji wizyty fizjoterapeutycznej (warunki ambulatoryjne i domowe) nie jest uprawniony każdy fizjoterapeuta a jedynie wskazany załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (może ją zrealizować tylko fizjoterapeuta posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie fizjoterapii lub tytuł specjalisty rehabilitacji ruchowej II stopnia lub fizjoterapeuta posiadający tytuł magistra).