Postępowanie terapeutyczne w śpiączce
Na wstępie niniejszej publikacji opisano skalę Glasgow jako skalę oceny przytomności, a nie świadomości. Opisywanie stanu świadomości na podstawie informacji słuchowej i zadawania bólu może być próbą prostej medykalizacji złożonej istoty człowieka.
W propozycjach zawartych w teczce pracy koncepcji Stymulacji Bazalnej autorstwa Gotzfrieda, Lückhoffa i Werner odnaleźć można propozycje spojrzenia na człowieka chorego zajmującego centralne miejsce w terapii. Człowiek ten rozumiany jest jako jednostka samosterowna, która jedynie w pewnych ograniczonych sytuacjach potrzebuje wsparcia. Zmianie powinien ulec również paradygmat terapeutyczny, wg którego bezpośrednimi celami terapeutycznymi nie są działania fizjoterapeutyczne, pielęgnacyjne czy też pedagogiczne, lecz aktywności podmiotu adekwatne do jego sposobu życia i percepcji świata (teczka pracy).
Opinie (nie definicje) na temat świadomości zawarte w tych materiałach zawierają w sobie indywidualizm jednostki z wysokim stopniem złożoności, dlatego też opisywanie tych zależności byłoby nie lada wyzwaniem dla autorów artykułu, a próba definiowania świadomości ufiksowanej mocno na korelatach mózgowych w oparciu o badania obrazowe czy bioelektryczne mózgu niejako obchodzi obszary życia duchowego, cielesnego, psychospołecznego. Określenie granic świadomości czy też nieświadomości wykracza poza obszary badań naukowych i powinno pozostać raczej na poziomie opinii czy też wnikliwej obserwacji członków zespołu lub opiekunów osoby niepełnosprawnej.
Rehabilitacja powinna być zespołowa, z włączeniem w proces członków rodziny. Powinna być też zindywidualizowana i oparta nie tylko na ocenie klinicznej w postaci znormalizowanych testów i badań, ale także na wnikliwej obserwacji złożonych zachowań tych chorych.
[...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
