Stres i wypalenie zawodowe u fizjoterapeutów
Ważnym elementem zachowań zaradczych jest wypracowanie technik podchodzenia do pacjentów z rezerwą. Jeśli zmagamy się ze stresem emocjonalnym, jest to warunek konieczny, aby zapewnić choremu dobrą opiekę. Umiejętność podchodzenia z rezerwą można rozwijać podczas naturalnego kontaktu z pacjentem poprzez następujące techniki dystansowania się:
– etykietowanie i posługiwanie się profesjonalnym żargonem – jest to sposób na odizolowanie swoich uczuć i emocji od problemów innych ludzi; polega na uprzedmiotowieniu lub określaniu terminów w kategoriach relacji funkcjonalnej,
– intelektualizację – przedstawianie sytuacji w mniej osobistych kategoriach,
– izolowanie sytuacji – odseparowanie obszaru zawodowego od osobistego,
– żartobliwość i umiejętność obracania wszystkiego w żart – to sposób na zmniejszenie i kontrolę doznawanych emocji, podobnie jak: śmiech, rozmowa i wyżalenie się,
– wycofanie się – zachowanie dystansu oraz zredukowanie swojego zaangażowania w odniesieniu do kontaktów wywołujących stres na poziomie psychicznym i fizycznym.
Zachowanie rezerwy umożliwia osobom pracującym w ochronie zdrowia radzenie sobie ze stresem zawodowym oraz redukowanie pobudzenia emocjonalnego. Jednak na dłuższą metę może doprowadzić do obojętnej postawy wobec pacjentów oraz ich problemów i może przyczynić się do apersonalnej postawy wobec nich, co w według autorki Maslach jest objawem rozpadu profesjonalizmu. Ważne jest podejście autorki i jej współpracowników (Goldberg) do zjawiska wypalenia i badanie go w szerszej płaszczyźnie zawodowej. Aktywność zawodowa została umiejscowiona w przebiegu procesu, [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
