Stres i wypalenie zawodowe u fizjoterapeutów

Dla Chernissa szczególnie znaczące były ustalenia Halla, które dotyczą następstw braku sukcesów w pracy. Powodują one na ogół „psychologiczne wycofanie się z tych obszarów, w których jednostka doświadcza porażki”, a wycofanie to, według Halla, może przyjmować następujące formy:

– emocjonalnego dystansowania się, obniżenia własnych standardów, apatii i spadku zainteresowań,

– wzrostu znaczenia materialnych gratyfikacji i deprecjonowania wartości duchowych,

– zwiększenia postawy obronnej przez usztywnienie mechanizmów obronnych,

– zatargów z instytucją,

– opuszczenia instytucji (9).

Poznawczo-kompetencyjny model wypalenia zawodowego

Model opracowany przez Sęk nawiązuje do teorii stresu według Lazarusa. Główną rolę odgrywają w nim bodźce stresogenne, charakterystyczne dla danego środowiska. Początkowa ocena dotyczy codziennych obciążeń i wydarzeń stresujących, które mogą być uznawane za coś pozytywnego lub negatywnego. Jest przesłanką do wdrożenia procesów radzenia sobie, które powinny nastawione na rozwiązywanie problemu. Wtórna ocena jest podstawą do kreowania się poczucia własnej skuteczności. Ma na celu określenie posiadanych kompetencji i umiejętności zaradczych, która przeciwdziałają wypaleniu zawodowemu. Pomagają też zauważać kolejne bodźce wywołujące stres w pracy.

Sęk wyróżnia procesy kontroli typu:

– utrzymywanie – ocena pozytywna i kontrola otoczenia,

– unikanie – ocena negatywna i kontrola otoczenia,

[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję