Stres i wypalenie zawodowe u fizjoterapeutów
Dla Chernissa szczególnie znaczące były ustalenia Halla, które dotyczą następstw braku sukcesów w pracy. Powodują one na ogół „psychologiczne wycofanie się z tych obszarów, w których jednostka doświadcza porażki”, a wycofanie to, według Halla, może przyjmować następujące formy:
– emocjonalnego dystansowania się, obniżenia własnych standardów, apatii i spadku zainteresowań,
– wzrostu znaczenia materialnych gratyfikacji i deprecjonowania wartości duchowych,
– zwiększenia postawy obronnej przez usztywnienie mechanizmów obronnych,
– zatargów z instytucją,
– opuszczenia instytucji (9).
Poznawczo-kompetencyjny model wypalenia zawodowego
Model opracowany przez Sęk nawiązuje do teorii stresu według Lazarusa. Główną rolę odgrywają w nim bodźce stresogenne, charakterystyczne dla danego środowiska. Początkowa ocena dotyczy codziennych obciążeń i wydarzeń stresujących, które mogą być uznawane za coś pozytywnego lub negatywnego. Jest przesłanką do wdrożenia procesów radzenia sobie, które powinny nastawione na rozwiązywanie problemu. [...]
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



