Światowe wytyczne w zakresie interdyscyplinarnego usprawniania dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym – opisowy przegląd literatury oraz wnioski istotne dla Polski
W ostatnim akapicie autorzy pragną jeszcze nieco krytycznie spojrzeć na dominujący aktualnie w naukach medycznych nurt medycyny opartej na dowodach. Wydaje się, że skrupulatne, naukowe podejście do spraw terapeutycznych w wielu wypadkach sprawdza się, jednak niekiedy może wykazywać ograniczenia. Swoista pronaukowa ortodoksja może mieć negatywne oblicze. Otóż w poszukiwaniu środków wspieranych przez dowody naukowe często można odrzucać te, za których efektywnością dowody nie przemawiają. Bywa jednak, że dzieje się tak nie dlatego, iż dane podejście jest nieefektywne i należy je z miejsca odrzucić, ale dlatego, że dowody zgromadzić jest niezmiernie trudno. Taka sytuacja ma miejsce u niemowląt oraz u dzieci z poważnymi zaburzeniami neurologicznymi, u których skonstruowanie poprawnego metodologicznie eksperymentu jest albo skrajnie skomplikowane, albo niemożliwe. Dlatego też podczas lektury niektórych przeglądów systematycznych (17, 18, 20), gdy wskazywana jest w nich konieczność porzucenia niektórych działań, metod czy podejść terapeutycznych z powodu braku dowodów na ich efektywność, należy najpierw zastanowić się, czy nie mamy czasem do czynienia z takim właśnie fenomenem. Brak świadomości tego faktu, w połączeniu z negatywną narracją (20) (dobry przykład to te Velde i wsp. 2022), może prowadzić do nadmiernie krytycznych ocen.
Piśmiennictwo:
- Bax M., Flodmark O., Tydeman C.: Definition and classification of cerebral palsy. From syndrome toward disease. „Dev Med Child Neurol”, 2007, 109, 39-41.
- Cans C.: Surveillance of cerebral palsy in Europe: a collaboration of cerebral palsy surveys and registers. „Dev [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
