Techniki badania i terapii struktur dna miednicy z dostępu per rectum w koncepcji Terapii Manualnej Rakowskiego
Cel wykonywania zabiegu z dostępu per rectum
Zaburzenia czynności narządu ruchu prowokują w tkankach odpowiedź, którą dr A. Rakowski określił jako czynnościowa zmiana stanu tkanek (CZST) (1). Cechami charakterystycznymi CZST są m.in. nadmierna wrażliwość palpacyjna oraz wytwarzanie w tkance pól punktów maksymalnie bolesnych (ppmb) i/lub pól punktów spustowych (pps). Pierwsze z nich prowokują ból miejscowy, drugie ból wypromieniowany często w odległe rejony narządu ruchu. Opisane punkty słabo reagują na leczenie farmakologiczne, fizykoterapię czy kombinację tych metod. Bardzo dobrze reagują na mobilizacje uciskowe oraz igłoterapię. Lokalizacja wymienionych pól w strukturach dna miednicy uniemożliwia wykonanie igłoterapii, ale stwarza dogodny dostęp do mobilizacji uciskowych. Zatem celem tego zabiegu jest neutralizowanie patologicznej aktywności tkankowej struktur mięśniowych i łącznotkankowych miednicy mniejszej dostępnych palpacji z dostępu per rectum (1, 3). Mogą to być przyczepy mięśni (mm), np. m. guzicznego, m. kulszowo-jamistego, gruszkowatego oraz więzadeł np. wkg, wkk, a także okostnej, np. guza kulszowego, kolca kulszowego czy kości łonowej. Zabieg z dostępu per rectum stwarza możliwości określenia sprawności m. zwieracza odbytu, m. dźwigacza odbytu, a także koordynacji pracy pomiędzy nimi i m. poprzecznym brzucha. Podczas zabiegu terapeuta ma szansę nauczyć pacjenta prawidłowego napinania m. zwieracza odbytu oraz m. dźwigacza odbytu (palcem badającym może dokładnie ocenić siłę skurczu, czas trwania skurczu oraz jego jakość).
Etiopatogeneza zaburzeń czynności dna miednicy
Przyczyny zaburzeń czynności dna miednicy można podzielić na 2 grupy: pierwotne i wtórne (1, 3).
Przyczyny [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
