Techniki badania i terapii struktur dna miednicy z dostępu per rectum w koncepcji Terapii Manualnej Rakowskiego
Sposób wykonania zabiegu z dostępu per rectum
Przed przystąpieniem do badania i zabiegu z dostępu per rectum konieczne jest wytłumaczenie pacjentowi celów tej procedury, wskazań i przeciwwskazań, a także wyjaśnienie możliwych reakcji pozabiegowych. Pacjent ma prawo zadawania pytań, a terapeuta obowiązek odpowiadania na nie w sposób jasny i zrozumiały. Po rozmowie pacjent wyraża pisemną zgodę na wykonanie ww. badania i zabiegu.
Mobilizacje z dostępu per rectum można wykonać co 3-7 dni w zależności od potrzeb pacjenta i zdolności jego organizmu do biologicznej autoregulacji.
Do badania i zabiegu z dostępu per rectum pacjent ułożony jest na brzuchu. Należy zadbać, by pozycja ta była komfortowa i bezbolesna. Dlatego u niektórych pacjentów warto podłożyć pod miednicę/brzuch podkładkę mającą na celu zmniejszenie lordozy lędźwiowej, co skutkuje ustąpieniem bólu w odcinku L, L/S kręgosłupa. W rzadkich sytuacjach – szczególnie w stanach ostrych dolegliwości bólowych odcinka L i L/S wykonuje się tę procedurę w pozycji leżenia na prawym lub lewym boku, w zależności od możliwości pacjenta. Ułożenie pacjenta w leżeniu na brzuchu zapewnia badającemu najdogodniejszy dostęp do struktur leżących po stronie prawej, lewej, jak również po stronie brzusznej i grzbietowej miednicy mniejszej. Pacjent nie musi być przygotowany w sposób szczególny do opisywanego badania. Nawet jeśli w bańce odbytnicy znajdują się masy kałowe, terapeuta omija je, wykorzystując elastyczność jej ścian (1).
Po odpowiednim ułożeniu pacjenta terapeuta zabezpiecza jego bieliznę [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
