Tendinopatia ścięgna Achillesa – przewodnik terapeuty, cz. 1
Epidemiologia, czynniki ryzyka, zapobieganie tendinopatii
Chociaż tendinopatia ścięgna Achillesa jest powszechna, jej etiologia pozostaje niejasna, a czynniki ryzyka prowadzące do tego schorzenia są niedostatecznie zbadane. Ryzyko rozwoju AT ma prawdopodobnie charakter wieloczynnikowy i jest modulowane zarówno przez czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne, które związane są ze zmniejszeniem tolerancji na obciążenie lub zmianami wzorców ruchu co w konsekwencji prowadzi do przeciążenia ścięgna (4, 12, 20).
- Epidemiologia
AT jest najczęstszą tendinopatią kończyn dolnych u osób aktywnych fizycznie (zwłaszcza tych uprawiających sporty biegowe i skocznościowe), ale dotyczy również osób nieklasyfikowanych jako sportowcy. Schorzenie to dotyka w ciągu życia ~6% populacji ogólnej i > 50% biegaczy na długie i średnie dystanse, 36% biegaczy na krótsze dystanse i 24% sportowców ogółem.
AT ma częstość występowania ~2 na 1000 osób rocznie w populacji ogólnej; w przypadku sportowców lub wojskowych, których ścięgno jest narażone na duże obciążenia, częstość występowania może wynosić nawet 80-100 na 1000 osób w skali roku. Od 6 do 10% biegaczy cierpi na tendinopatię ścięgna Achillesa w dowolnym momencie. Tendinopatia środkowej części ścięgna występuje częściej niż insercyjna. Dodatkowo nawet ⅓ pacjentów może zgłaszać objawy obustronne (4-7, 12).
- Czynniki ryzyka
Niemodyfikowalne czynniki ryzyka AT obejmują:
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




