Terapia czaszkowo-krzyżowa dla dzieci i dorosłych
Cyrkulacja płynu mózgowo-rdzeniowego
Płyn mózgowo-rdzeniowy powstaje głównie w splotach naczyniówkowych komór bocznych mózgu, przechodzi do komory trzeciej, dalej przez wodociąg do komory czwartej i przedostaje się powoli przez jej otwory boczne oraz otwór pośrodkowy do jamy podpajęczynówkowej mózgu i rdzenia kręgowego, gdzie zostaje wchłonięty przez kosmki pajęczynówki i oddany do krwi żylnej. W ten sposób następuje stałe krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego (ryc. 1, 2) (3).
Terapia czaszkowo-krzyżowa u pacjentów pediatrycznych
Problemy fizyczne pojawiają się, gdy różne czynniki uniemożliwiają pełne otwarcie ciała tuż po porodzie. Mocna kompresja i dekompresja kości czaszki obecne przy porodzie przesuwają kości tak, że nakładają się one jedna na drugą, co może prowadzić do ucisku zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych. W trakcie porodu dziecko dosłownie taranuje sobie głową drogę na zewnątrz. Kości czaszki noworodka są miękkie i bardzo plastyczne, a pomiędzy nimi znajdują się otwarte przestrzenie, czyli ciemiączka. Ruchliwość, przesunięcie i nakładanie się na siebie tych kości jest czymś normalnym i potrzebnym do przejścia dziecka przez kanał rodny, zdarza się jednak, że po porodzie część kości czaszki się zablokuje, co może upośledzić wzrost i rozwój mózgu, a w konsekwencji wywołać poważne problemy zdrowotne (1). Miejscem najbardziej narażonym na urazy jest podstawa czaszki, która łączy się z mózgoczaszką przez kanał kręgowy. Dodatkowo na skutek kompresji podrażnia się nerw błędny, który reguluje większość narządów wewnętrznych.
Długi poród, nierzadko agresywny, fizyczny ucisk [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
