Terapia czaszkowo-krzyżowa dla dzieci i dorosłych
Terapia czaszkowo-krzyżowa i jej techniki
Dobrze jest zacząć terapię od kości czaszki, bo większość dzieci źle reaguje na pracę z kością krzyżową. Sam dotyk jako oswojenie dziecka z pracą terapeuty gra tu kluczową rolę, zwłaszcza w pracy z dziećmi autystycznymi. Dużą rolę w terapii odgrywa również rozluźnienie przestrzeni międzykręgowych, gdyż ruch korkociągu, który musi wykonać dziecko podczas porodu, porusza płyn mózgowo-rdzeniowy i może spowodować lekkie skręcenie w stawach biodrowych, mikrowstrząsy kości czaszki czy przesunięcie kręgów szyjnych. Lekkie uciskanie kości krzyżowej to pobudzanie energii całego ciała, swoistego fundamentu, który scala cały organizm. To spokojny fizjologiczny system, jasno oparty na znajomości anatomii. Przy mocno ściśniętej potylicy skuteczną techniką jest jej delikatna kompresja i rozszerzanie, swoiste wyczuwanie rytmu i pulsacji płynu mózgowo-rdzeniowego. W terapii czaszkowo-krzyżowej niezbędne są spokój i wyczucie, pozwalające na poznanie mechanizmów działania organizmu małego człowieka.
Przykład 1. Badanie i leczenie niemowląt:
- ocena rytmu na kości krzyżowej (łac. sacrum) i potylicy (ang. occiput),
- modelowanie mózgoczaszki, dekompresja chrząstkozrostu klinowo podstawnego,
- mobilizacja lemiesza,
- podstawa czaszki.
Przykład 2. Badanie i leczenie niemowląt:
- badanie sacrum,
- badanie opony twardej,
- rozplątywanie się całej miednicy,
- rozplątywanie się całej klatki piersiowej,
- sprawdzenie rytmu cranio-sacralnego.
U dzieci starszych i u dorosłych wykonuje się program 10 punktów (lub protokół 10 kroków) w celu oceny stanu [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
