Test Problemu Funkcjonalnego (TPF) a Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF)
Z drugiej strony, problem z zakładaniem butów może wynikać nie tylko z ograniczenia zgięcia kręgosłupa. Inne możliwe przyczyny mogą wynikać z: ograniczenia zgięcia w stawie biodrowym, stawie kolanowym, zespołu dyskowo-korzeniowego, bólu wynikającego z zaostrzenia stanu zapalnego w przebiegu ZZSK itp.
Tak więc wydaje się, że złotym standardem oceny fizjoterapeutycznej chorego powinno być łącznie: rozpoznanie medyczne (ICD-10), badanie podmiotowe, badanie przedmiotowe z zastosowaniem wybranych pomiarów i czynnościowych testów klinicznych oraz ocena głównego problemu funkcjonalnego w prostej 5-stopniowej skali:
5 – brak problemu, prawidłowe i bezbolesne wykonywanie czynności lub zadania ruchowego;
4 – nieznaczny problem, czynność lub zadanie wykonane z pojawiającym się akceptowalnym bólem lub bez niego, ale niepłynnie i w wolnym tempie;
3 – umiarkowany problem, czynność lub zadanie wykonane w stopniu zadowalającym, w niepełnym zakresie, z pojawiającym się (lub nie) bólem;
2 – znaczny problem, czynność lub zadanie wykonane w stopniu niezadowalającym w szczątkowym zakresie, z pojawiającym się (lub nie) bólem;
1 – skrajnie duży problem, brak możliwości wykonania czynności lub zadania.
Posługując się podanym przykładem, problem funkcjonalny określony byłby następująco: „zakładanie butów: 3”, z podaniem przyczyny problemu – ograniczenia ruchomości kręgosłupa – wynikiem testu Thomayera – 35 cm.
Monitorowanie i raportowanie efektów fizjoterapii, przyjmując powyższą metodę, jest również proste i precyzyjne. Efekt fizjoterapii: „zakładanie butów: 5”, test Thomayera − 10 cm, czyli uzyskanie pełnej sprawności pacjenta w zadaniu związanym z zakładaniem [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
