Uraz kolana nie zawsze oznacza koniec kariery sportowej
Staw kolanowy stanowi skomplikowaną strukturę w wymiarze biomechanicznym, ale przede wszystkim jest istotnym elementem narządu ruchu kończyny dolnej. Zmiany związane z biomechaniką stawu kolanowego są szczególnie zauważalne w pierwszych latach życia, kiedy staw kolanowy zmienia swoją geometrię w płaszczyźnie czołowej i poprzez szpotawość stopniowo przechodzi w fizjologiczną koślawość, która u dorosłych osobników określana jest poprzez wyznaczanie kąta Q (kąta rzepkowo-udowego), który przyjmuje inną wartość dla osobników płci żeńskiej i płci męskiej. Ta swoista osobliwość związana z „ewolucją” ustawienia stawu kolanowego w płaszczyźnie czołowej ma pośredni związek z możliwością prawidłowego kształtowaniem się stawu biodrowego. Jest to dobry dobitny przykład na to, że cała kończyna dolna stanowi jeden składnik łańcucha biomechanicznego i tak też powinna być traktowana, a poszczególne jej stawy są swoistymi ogniwami stanowiącym jej silne, a niekiedy słabe elementy. Staw kolanowy powstał na styku dwóch długich dźwigni utworzonych przez koniec bliższy kości piszczelowej, która jest panewką tego stawu, oraz koniec dalszy kości udowej, który w tym przypadku jest definiowany jako główka stawu kolanowego. W wymiarze anatomicznym staw kolanowy jest stawem pseudozawiasowym, w którym główny ruch odbywa się w płaszczyźnie strzałkowej w osi poziomej, ale w wymiarze biomechanicznym staw ten może być definiowany jak staw, który posiada 6 stopni swobody (3 stopnie rotacji i 3 translacji), co powoduje, że urazy tego stawu dość często mogą być związane z wykonywaniem ruchów poza osią stawu. Integralną częścią stawu kolanowego jest rzepka, która wchodzi w skład aparatu wyprostnego kolana i jest największą trzeszczką w ciele człowieka. Stanowi ona ważny element kolana, [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
