Uszkodzenia rzepki jako przejawy zaburzeń biomechaniki stawu rzepkowo-udowego

Do czynników predysponujących do bocznego przyparcia rzepki i/lub jej zwichnięcia należą:

1. zaburzenia kąta Q (przesunięcie przyczepu mięśnia czworogłowego uda bocznie wraz z guzowatością kości piszczelowej, zewnętrzna/wewnętrzna rotacja piszczeli, antewersja szyjki kości udowej przy rotacji wewnętrznej dalszej nasady kości udowej);
2. zaburzenia kształtu i położenia rzepki (kształt rzepki typu II i III wg Wiberga, dysplazje rzepki, wysokie ustawienie); 
3. zaburzenia poślizgu rzepki (płaski kłykieć boczny uda, który w normalnych okolicznościach spełnia rolę „odbojnika”, kolano koślawe, kolano tyłozgięte) (8). 

Pomimo tego, że czynników predysponujących do niewłaściwego ustawienia rzepki jest wiele, włączając w to również zaburzenia hormonalne, które mogą objawiać się wiotkością stawową, płciowość (kobiety przejawiają większą skłonność do bocznego przyparcia rzepki, co może być związane z działaniem układu hormonalnego, jak również słabszym aparatem mięśniowym), budowę ciała (typ konstytucyjny), jego masę, a także rodzaj aktywności fizycznych i podejmowaną pracę; cechą nadrzędną, którą zgodnie podają specjaliści zajmujący się leczeniem stawu kolanowego, są zaburzenia balansu mięśniowego, a w szczególności osłabienie siły i funkcji głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda. 

Chondromalacja rzepki

Chondromalacja rzepki jest procesem chorobowym, który prowadzi do powstawania ogniskowych zmian destrukcyjnych w chrząstce stawowej rzepki (5). Objawem klinicznym, który występuje jako pierwszy, są dolegliwości bólowe. Bez względu na teorie tłumaczące rozwój chondromalacji, czynnikiem predysponującym do uszkodzenia powierzchni stawowej [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję