Warianty przyjmowania pozycji siedzącej u dzieci w wieku pięciu i sześciu lat
Pavão i wsp. użyli pozycji siedzącej, aby sprawdzić kontrolę posturalną podczas wstawania z krzesła oraz związek między pozycją statyczną stojącą a dynamiczną podczas wstawania (10). Porównywali dzieci z hemiplegią do dzieci z prawidłowym rozwojem. Użyli do tego platformy BERTC System 400 i brali pod uwagę siłę nacisku stóp na podłoże. Badacze wykazali, że dzieci z hemiplegią wykazują duże oscylacje posturalne na początku ruchu wstawania z krzesła w porównaniu ze zdrowymi dziećmi.
Sether i wsp. oceniali związek między kontrolą tułowia w siedzeniu a kontrolą tułowia podczas chodu u dzieci i młodzieży z porażeniem mózgowym (MPD) (11). Posłużyli się skalą Niedowładu Tułowia (Trunk Impairment Scale – TIS – i Trunk Control Measurement Scale – TCMS) do oceny kontroli tułowia w siedzeniu. Do oceny tej użyto akcelerometru. Badacze wykazali dobrą korelację między kontrolą tułowia w pozycji siedzącej podczas chodu u dzieci z MPD.
Z przedstawionego przeglądu literatury wynika, że występuje zainteresowanie różnymi aspektami związanymi z pozycją siedzącą. Nie udało się jednak znaleźć publikacji odnoszących się do wzorców i sposobów siadania u dzieci w różnych przedziałach wiekowych. Ocena ta w fizjoterapii pediatrycznej ma istotne znaczenie. W praktyce fizjoterapeuci oceniają sposób siadania dzieci, mimo że nie istnieją normy w tym zakresie. Zazwyczaj posługują się doświadczeniem i potrafią oszacować, czy dziecko siada w sposób właściwy, mimo że nie ma w tym zakresie stosownych badań.
Ograniczeniem niniejszej pracy jest zawężony do grupy pięcio- i sześcioletni przedział [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
