Warianty przyjmowania pozycji siedzącej u dzieci w wieku trzech i czterech lat

Analiza statystyczna i wyniki 

Dane zgromadzono w arkuszu kalkulacyjnym Excel. Statystyczną analizę danych wykonano za pomocą programu Statistica firmy StatSoft. Graficzną ilustrację wyników wykonano w programie Excel. W opracowaniu danych wykorzystano test t-Studenta, aby sprawdzić, czy występuje statystycznie istotna różnica między poszczególnymi grupami 3-/4-latków w zakresie sposobu siadania. Obliczono również współczynnik zgodności Kappa--Cohena, aby oszacować zgodność oceny sposobu siadania przez dwóch specjalistów.

Dwóch specjalistów niezależnie od siebie kwalifikowało sposób siadania poszczególnych dzieci w obserwowanej grupie do określonej kategorii na podstawie nagrania wideo z dwóch kamer. Wyniki te poddano analizie, wykorzystując współczynnik zgodności Kappa-Cohena. Wyniósł on 0,74.

Świadczy to o dobrej zgodności oceny. Zatem test ten może być wykorzystywany na szerszą skalę, gdyż istnieje małe prawdopodobieństwo pomyłki w trakcie oceny dziecka. Typy siadu zaobserwowane podczas przyjmowania pozycji siedzącej przedstawiono na fot. 4-8.

Omówienie 

Sposób siadania zmienia się wraz z dojrzewaniem układu nerwowego dziecka. Najczęściej występującym typem siadania w całej obserwowanej grupie był siad z podporem na jednym przedramieniu (typ 1b), na drugim miejscu – bardziej prymitywny – siad z podporem na dwóch przedramionach (typ 1a). 

Dzieci 3-letnie z pierwszego półrocza nie potrafią jeszcze usiąść bez podporu na kończynach górnych. W 3,5. roku życia zanika siad przez pozycję półpronacyjną i sporadycznie pojawia się siad bez podparcia na przedramionach (10,7%). W 4. roku życia [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję